ԳՈՅՆԵՐՈՒ ԵՒ ԲԱՌԵՐՈՒ ԱՇԽԱՐՀԻՆ ՄԷՋ

1

Սուր­ի­ա­ցի եւ սուր­ի­ա­հայ ար­ուես­տա­սէր­ները լաւ կը ճանչ­նան Զա­ւէն Պար­տագճ­եա­նը, որ գե­ղան­կար­չու­թեան ար­դի դպ­րո­ցին մէջ իր երե­սուն տար­ուան վաս­տա­կին ինք­նատ­պու­թեամբ ար­դէն դա­սա­կա­նու­թիւն մըն է եւ վաս­տա­կա­շատ հե­ղի­նա­կու­թիւն մը իբ­րեւ ման­կա­վարժ եւ ար­ուես­տի գոր­ծիչ:

Ան­վե­րա­պահ կեր­պով կա­րե­լի է ըսել, որ Զա­ւէ­նին տե­սա­դաշ­տը մարդ­կա­յին հո­գին է, իսկ գե­ղան­կար­չու­թիւնը` այդ ան­սահ­մա­նու­թեան ան­դուլ խու­զար­կուն:

Յ. Չոլաքեան

20-8-16-2

Անո­ղոք պա­տե­րազ­մի մէջ յայտն­ուած հա­լէ­պա­հա­յու եւ հա­լէ­պա­հա­յութ­-   եան ան­հա­տա­կան եւ հա­ւա­քա­կան նե­րաշ­խարհ­նե­րը. տե­ղա­տուու­թիւն­ներն ու մա­կըն­թա­ցու­թիւն­նե­րը, յա­նուն կեան­քի գեր­մարդ­կա­յին ճի­գե­րով մղած պայ­քա­րը ար­տա­ցո­լա­լով Զա­ւէն Պար­տաքճ­եան ար­ուես­տա­գէ­տի զգա­ցա­կան եւ մտա­յին հա­րուստ պրիս­մա­կէն, ոճի իր իւ­րա­յատ­կու­թեամբ ծնած են ար­ուես­տի ճշ­մա­րիտ եւ մնա­յուն գոր­ծեր, որոնք մեր ժա­մա­նակ­նե­րու հե­րո­սա­կան ոդի­սա­կա­նի մը վա­ւե­րա­կան վկա­յա­րանն են:

Տոքթ. Ներ­սէս Սար­գիս­եան

Ար­ուես­տա­գէտ Զա­ւէն Պար­տաքճ­եա­նի այս ստեղ­ծա­գոր­ծու­թիւնը հա­լէ­պա­հա­յուն գո­յա­տե­ւե­լու պայ­քա­րը կը ներ­կա­յաց­նէ, անոր հո­գե­կան եւ գի­տակ­ցա­կան խառ­նաշ­փոթ վի­ճակն ու մա­քա­ռու­մը:

Զօ­րեղ հող­մերն ու փո­թո­րիկ­նե­րը կը տարտղ­նեն ազ­գիս զա­ւակ­նե­րը` անո­րոշ ճա­կա­տագ­րին գիր­կը նե­տե­լով շա­տե­րը: Բայց մենքմենք, որ վըճ­ռած ենք պա­հել մեր տե­սակն ու մնալ իւ­րա­յա­տուկ երան­գը սուր­ի­ա­կան խճան­կա­րին, ին­չո՞ւ չկառ­չինք այս հո­ղին ու մեր ար­մատ­նե­րը մխր­ճած չպա­հենք անոր մէջ:

Փո­թո­րիկ­նե­րը ու­ժեղ են, անխ­նայ, բայցժա­մա­նա­կա­ւոր:

Զար­միկ Պօ­ղիկ­եան

Երբ փո­թո­րիկ­նե­րը փչեն, իրենց ար­մատ­նե­րուն կառ­չած ծի­լե­րը յա­մա­ռօ­րէն կուրծք կու­տան անոնց զայ­րոյ­թին: Կը դի­մադ­րեն, կը պայ­քա­րին, առա­ւել մեծ ճի­գով կը փա­րին հո­ղին: Շա­տեր կը յանձն­ուին բնու­թեան պոռթ­կու­մին ու կը ցր­ուին անո­րոշ ուղ­ղու­թիւն­նե­րով` փոր­ձե­լով դի­մադ­րելբայց ի՞նչ օգուտ, երբ պոկ­ուած են իրենց ար­մատ­նե­րէն ու տարտղն­ուած քա­ո­սին մէջ, յար եւ նման ու­ծաց­ման յոր­ձա­նու­տին մէջ կոր­չած ժո­ղո­վուրդ­նե­րուն ու ազ­գե­րուն:

Սար­գիս Գա­սարճ­եան  

Հա­յելի­իս խոր­քե­րուն մէջ կի­սա­խա­ւար, կ՛ուր­ուագծ­ուի մեր նա­ւը խոր­շա­կա­հար, մեր նա­ւը հող­մա­ծեծ, մեր նա­ւը փո­թոր­կա­յոյզ ու խե­լա­գարու թէ­եւ վի­րա­ւոր, թէ­եւ սգա­ւոր ու տան­ջա­հար, բայց դեռ կան­գունդեռ վսեմ ու ան­վե­հեր

Ի հե­ճուկս ճա­կա­տագ­րի հեր­թա­կան հար­ուա­ծին եւ հա­կա­ռակ հա­լէ­պա­հայ կեան­քին մէջ կա­տա­րուող տխուր տե­ղա­տուու­թեան, հա­կա­ռակ մեր ինք­նու­թեան կռ­ուան­նե­րու կրած ցն­ցու­մին, մեր նա­ւը դեռ կը մնայ խարսխը­ւած` այն բո­լոր հո­գեմ­տա­ւոր ար­ժէք­նե­րու հա­մա­կար­գին, մէջ որ կոչ­ուած է դառ­նա­լու հիմ­նա­կա­ռոյ­ցը վե­րապ­րող հա­լէ­պա­հա­յուն վե­րա­կանգ­նու­մի տե­սիլ­քին…:

Մեր նա­ւը դեռ ու­նի երազ…:

Երա­զա­յին Հա­լէ­պը վաղ թէ ուշ պի­տի վե­րագտ­նէ իր աստ­ղա­զարդ եր­կին­քը` շնոր­հիւ  իր նա­ւուն հս­կող պա­հակ­նե­րուն …:

Սալ­բի Գաս­պար­եան

Մենք` Հա­լէ­պի մէջ գո­յա­տե­ւող­ներս աղն ու համն ենք այս հո­ղինու վճ­ռած ենք չկո­րա­նալ, այլ աւե­լի տո­կուն դառ­նալ մր­րիկ­նե­րուն դի­մաց:

Մուհ­սէն Խան­ճի

Share.

1 Comment

  1. Norayr Manjian on

    Norayr Manjian

    Զաւէն Պարտաքճեան
    Երկրաչափ
    Արուեստագետ
    Գծանկարիչ
    Զաւէն Պարտաքճեանի գծանկարը իր գոյներով դիտողին կը տանի մի այլ աշխարհ و աշխարհ մը որ կայ ու չկայ։Զաւէնի ստեղծագործութիւնները իր համն ու հոտը ունի :
    իր գոյները իր ստորագրութիւնն է :
    Այս գծանկարը որ արուստագետը կանուանէ
    ՀԱԼԷՊ ԻՐ ԱՐՄԱՏՆԵՐՈՎ ԿԸ ՏՈԿԱՅ
    Իր մէջ կընդգրկէ մարդկային ծինը* DNA* ,ան խորն է եւ կայուն :

    իբր կենսաքիմիագետ կը տեսնեմ Հալէպահայութեան ծինը DNA ան։
    Դարերէ եկած
    Դէպի Դարերը գացող
    Հայ մարդու ծինն է
    Անպարտելի կամքը:

Leave A Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.