Ինչ­պէս նա­խորդ տա­րի, այս տա­րի եւս ՀՄԸՄ-ի Սուր­իոյ Շրջ. Վար­չու­թեան Մա­մու­լի Յանձ­նա­խում­բը վե­րա­նո­րոգ թա­փով կազ­մա­կեր­պեց «Կա­մուրջ­ներ Հաս­տա­տել» Բ. դա­սա­խօ­սա­շար­քը ընդ­հա­նուր նիւթ ու­նե­նա­լով «Դաստ­ի­ա­րակն ու Ման­կա­վար­ժու­թիւնը», Քի­լի­սի Հայ­րե­նակ­ցա­կան Միու­թեան սրա­հէն ներս, նպա­տա­կադ­րե­լով Հա­լէ­պի հայ­կա­կան վար­ժա­րան­նե­րու եւ միու­թիւն­նե­րու հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թիւնը խրա­խու­սել եւ որ­պէս կր­թա­կան մշակ­ներ, ղե­կա­վար­ներ ու դաստ­ի­ա­րակ­ներ նո­րա­հաս սե­րուն­դը դաստ­ի­ա­րա­կել լա­ւա­գոյն մե­թոտ­նե­րու օգ­տա­գոր­ծու­մով:

Երեք­շաբ­թի, 17 Յուն­ուար 2017-ի հան­դիպ­ման բե­մա­վարն էր Բա­լիկ Աւագ­եան: Ան ներ­կա­յա­ցուց օր­ուան նիւ­թին այժ­մ­է­ա­կա­նու­թիւնը: Դա­սա­խօսն էր հա­յե­րէ­նա­ւանդ վաս­տա­կա­շատ ու­սուց­չու­հի, գրող, կր­թա­կան մշակ Լա­լա Միս­կար­եան-Մի­նաս­եան, նիւթ ու­նե­նա­լով «Դաստ­ի­ա­րակն ու Ման­կա­վար­ժու­թիւնը»:

Միս­կար­եան դաս­խօ­սու­թիւնը սկ­սաւ ման­կա­վարժ, ՀՄԸՄ-ի հիմ­նա­դիր­նե­րէն Յով­հան­նէս Հին­դիլ­եա­նի հե­տեւ­եալ խօս­քով. «Ազգ մը այն­քան կ՛ար­ժէ որ­քան իր դպ­րո­ցը, դպ­րոց մը այն­քան կ՛ար­ժէ որ­քան իր դաստ­ի­ա­րա­կը»: Դա­սա­խօ­սը նախ փո­խան­ցեց հայ ման­կա­վար­ժու­թեան պատ­մու­թիւնը, ապա դաստ­ի­ա­րա­կի իր փոր­ձա­ռու­թեամբ ընդ­հա­նուր գի­ծե­րով ներ­կա­յա­ցուց դաստ­ի­ա­րա­կին պար­տա­ւո­րու­թիւն­ներն ու անհ­րա­ժեշտ ման­կա­վար­ժա­կան մօ­տե­ցում­նե­րը:

Այ­նու­հե­տեւ  Թա­մար Աւետ­եան-Գա­տէհճ­եան մաս­նա­կից­նե­րուն ծա­նօ­թաց­ման առիթ տա­լով հա­ճե­լի խաղ մը մա­տու­ցեց` նռ­նենիի մը վրայ մաս­նա­կից­նե­րուն իրա­րու փո­խա­նա­կած մաղ­թանք­նե­րը զե­տե­ղե­լով:

Հինգ­շաբ­թի, 19 Յուն­ուար 2017-ի հան­դիպ­ման բե­մա­վարն էր Բա­լիկ Աւագ­եան, որ դա­սա­խօ­սու­թեան նիւ­թին առն­չուող շա­հե­կան հար­ցում­նե­րով բարձ­րա­ձայն խորհր­դա­ծու­թեան եւ կար­ծիք­նե­րու փո­խա­նակ­ման առիթ տուաւ ներ­կա­նե­րուն: Դա­ս­ա­ա­խօսն էր ՍՕ Խա­չի Շրջ. Վար­չութ­եան ատե­նա­պետ Հռիփ Կա­նան­եան, նիւթ ու­նե­նա­լով «Ծնող­քի Դաստ­ի­ա­րա­կու­թիւնը»: Ան մէջ­բե­րում կա­տա­րեց Մի­աց­եալ Նա­հանգ­նե­րու նախ­կին նա­խա­գահ Աբ­րա­համ Լին­քը­նի դաստ­ի­ա­րա­կիչ խօս­քե­րէն, այ­նու­հե­տեւ դա­սա­խօ­սը անհ­րա­ժեշտ նկա­տեց  կա­րե­ւո­րու­թիւն ըն­ծա­յել ըն­տա­նե­կան կա­ռոյ­ցին` զայն պահ­պա­նել գուր­գու­րան­քով, դաս-տ­ի­ա­րակ­չա­կան յա­տուկ մի­ջոց­նե­րու որ­դեգ­րու­մով եւ ըն­տա­նի­քը վե­րա­ծել կրա­նիտ­եայ ժայ­ռի:

Զա­ւակ­նե­րու դաստ­ի­ա­րա­կութ­եան էա­կան հար­ցե­րուն անդ­րա­դառ­նա­լով, Կա­նան­եան  կա­րե­ւո­րեց յար­գան­քը եւ ան­հա­տին  յատ­կա­նիշ­նե­րուն բա­ցա­յայ­տու­մը:

Ապա ներ­կա­նե­րը մի­աս­նա­բար դի­տե­ցին Նա­յի­րի Ազա­րիկ­եան-Արոյ­եա­նին կող­մէ ներ­կա­յաց­ուած օր­ուան նիւ­թին առն­չուող դաստ­ի­ա­րակ­չա­կան տե­սե­րիզ մը:

Երեք­շաբ­թի, 24 Յուն­ուար 2017-ի հան­դիպ­ման  բե­մա­վարն էր Բա­լիկ Աւագ­եան: Դա­սա­խօսն էր Ազգ. Քա­րէն Եփ­փէ Ճե­մա­րա­նի տնօ­րէն  Յա­կոբ Քի­լէճ­եան, որ ներ­կա­յա­ցուց «Երկ­սեռ Դաստ­ի­ա­րա­կու­թիւն» նիւ­թը: Ան մատ­նան­շեց եր­կու սե­ռե­րու ֆի­զի­քա­կան եւ հո­գե­կան տար­բե­րու­թիւն­նե­րը ու սահ­մա­նեց դաստ­ի­ա­րա­կու­թիւն հաս­կա­ցո­ղու­թիւնը: Լու­սար­ձա­կի տակ առ­նե­լով ներ­կայ սե­րուն­դին տրա­մադ­րու­թեան տակ եղած հա­մա­ցան­ցի եւ բջի­ջա­յին հե­ռա­ձայ­նի կա­րե­լիու­թիւն­նե­րը, դա­սա­խօ­սը ծնող­նե­րուն պար­տա­ւո­րու­թիւնը հա­մա­րեց քա­ջա­տեղ­եակ ըլ­լալ արդ­ի­ա­կան մե­թոտ­նե­րէն, որ­պէս­զի լաւ հասկ­նան իրենց զա­ւակ­նե­րուն կա­րիք­նե­րը:

Այ­նու­հե­տեւ Բա­լիկ Աւագ­եան դա­սա­խօ­սու­թեան նիւ­թին վե­րա­բե­րող հար­ցում­ներ ներ­կա­յաց­նե­լով բարձ­րա­ձայն խորհր­դա­ծու­թեան եւ կար­ծիք­ներ փո­խա­նա­կե­լու առիթ ըն­ծա­յեց ներ­կա­նե­րուն:

Հինգ­շաբ­թի, 26 Յուն­ուար 2017-ի հան­դիպ­ման թե­ման էր «Ազ­գա­յին Դաստ­ի­ա­րա­կու­թիւնը»: Բե­մա­վար  Բա­լիկ Աւագ­եան բաց­ման իր խօս­քին մէջ Լե­ւոն Շան­թի  խօս­քե­րէն մէջ­բե­րում­ներ կա­տա­րեց: Այ­նու­հե­տեւ ան հրա­ւի­րեց օր­ուան դա­սա­խօս, Ազգ. Առաջ­նոր­դա­րա­նի դիւա­նա­պետ  Գրի­գոր Տունկ­եա­նը` ներ­կա­յաց­նե­լու «Ազ­գա­յին Դաստ­ի­ա­րա­կու­թիւնը, հա­մաշ­խար­հայ­նա­ցումն ու հայ ըն­տա­նի­քը» նիւ­թը: Դա­սա­խօ­սը սահ­մա­նեց ազգ եւ ազ­գա­յին դաստ­ի­ա­րա­կու­թիւն հաս­կա­ցո­ղու­թիւն­նե­րը,  կա­րե­ւո­րեց  հայ­կա­կան մշա­կոյ­թին, հայ­կա­կան աւան­դոյթ­նե­րուն, սո­վո­րոյթ­նե­րուն դե­րը ազ­գա­յին դաստ­իա­րա­կու­թեան մէջ, լու­սար­ձա­կի տակ առ­նե­լով ար­տա­քին ներ­մուծ­ուած ախ­տե­րուն աւե­րիչ դե­րը: «Ազ­գա­յին դաստ­ի­ա­րա­կու­թիւն կը նշա­նա­կէ ապ­րե­լա­ոճ, առօր­եայ կեն­ցաղ, հագ­ուածք, ար­տա­յայ­տու­թեան եղա­նակ, որոնք կը կազ­մեն մեր հո­գեմ­տա­ւոր ար­ժէք­նե­րը», ըսաւ ան ու ներ­կա­յա­ցուց զա­նոնք ապ­րե­լու ու նոր սե­րուն­դին փո­խան­ցե­լու մի­ջոց­նե­րը:

Դա­սա­խօ­սը յայտ­նեց, թէ ազ­գը եւ ժո­ղո­վուր­դը հա­մա­տեղ են: Սա­կայն եթէ ազ­գը պարպ­ուի իր ազ­գա­յին պա­րու­նա­կէն կը դառ­նանք  ապազ­գա­յին հա­ւա­քա­կա­նու­թիւն, որ ինք­նին հա­մաշ­խար­հայ­նա­ցու­մի նպա­տակ­նե­րէն մէկն է:

Աւար­տին, դա­սա­խօ­սը կա­րե­ւո­րեց հայ ըն­տա­նի­քին դե­րը մեր կեան­քին մէջ` զայն հա­մա­րե­լով սր­բու­թիւն եւ ազ­գա­յին դի­մա­գիծ կեր­տող հիմ­նա­կան օճախ:

Ապա մաս­նա­կից­նե­րը  յանձ­նա­խում­բին կող­մէ պատ­րաստ­ուած թեր­թիկ­նե­րը ըն­թեր­ցե­լէ եւ տե­սե­րի­զը դի­տե­լէ ետք, մի­աս­նա­բար եր­գե­ցին ազ­գա­յին հայ­րե­նա­սի­րա­կան եր­գեր:  28 Յուն­ուա­րին կը զու­գա­դի­պէր նա­եւ Հա­յոց բա­նա­կի 25-ամ­եա­կին:

Երեք­շաբ­թի, 31 Յուն­ուար 2017-ի հան­դիպ­ման բե­մա­վարն էր  յանձ­նա­խում­բի ատե­նա­պետ Անի Գալ­տըն­եանը: Ան ներ­կա­յա­ցուց հո­գե­բա­նութ­եան ընդ­հա­նուր իմաս­տը` յայտ­նե­լով, թէ հո­գե­բա­նու­թիւնը կ՛ու­սում­նա­սի­րէ մարդ­կա­յին միտքն ու վար­քը: Ան ներ­կա­յա­ցուց հո­գե­բա­նին եւ հո­գե­բոյժին տար­բե­րու­թիւնը: Այ­նու­հե­տեւ  հրա­ւի­րեց օր­ուան դա­սա­խօս, Կր­թա­սի­րաց «Յա­րու­թիւն­եան» ման­կա­պար­տէ­զի ման­կա­պար­տիզ­պա­նու­հի Մարգ­րիտ Շա­միլ­եան-Մու­րատ­եա­նը` ներ­կա­յաց­նե­լու «Ան­հա­տի Հո­գե­բա­նա­կան Բնու­թագ­րու­մը» նիւ­թը: Շա­միլ­եան դա­սա­խօ­սու­թիւնը սկ­սաւ հա­յե­րէ­նի թարգ­ման­ուած առա­ջին նա­խա­դա­սու­թեամբ` ներ­կա­նե­րը  հրա­ւի­րե­լով լա­ւա­պէս ճանչ­նալ երե­խա­յին հո­գե­բա­նա­կան կա­ռուց­ուած­քը եւ չբա­ւա­րար­ուիլ ար­տա­քին երե­ւոյթ­նե­րով, տես­նել եւ շօ­շա­փել անոր ընդ­հա­նուր վի­ճա­կը: Ան ներ­կա­յա­ցուց ան­հա­տի հո­գե­բա­նա­կան հե­տեւ­եալ բնու­թագ­րում­նե­րը` զգայ­նու­թիւն, ըն­կա­լում, ըմբռ­նում, յի­շո­ղու­թիւն, վե­րար­տադ­րու­թիւն եւ մո­ռա­ցում: Հայ գրա­կա­նու­թե­նէն մէջ­բե­րում­ներ կա­տա­րե­լով դա­սա­խօ­սը առա­ւել գե­ղեց­կա­ցուց նիւ­թը:

Օր­ուան հա­մեղ հիւ­րա­սի­րու­թիւնը տրա­մադր­ուած էր Սուր­ի­ա­հայ Օգ­նու­թեան Խա­չի Շրջ. Վար­չու­թեան  «Փե­թակ» Յանձ­նա­խում­բին կող­մէ:

Հինգ­շաբ­թի, 2 Փետր­ուար 2017-ի հան­դիպ­ման թե­ման էր «Սե­ռա­յին Դաստ­ի­ա­րա­կու­թիւնը»: Բե­մա­վարն էր Մա­րի­նա Չի­լԱ­բոշ­եան-Պօ­ղիկ­եան: Ան իր խօս­քը սկ­սաւ Աստ­ուա­ծա­շուն­չի Ծնն­դոց գիր­քէն մէջ­բե­րում մը կա­տա­րե­լով` լու­սար­ձա­կի տակ առ­նե­լով Աստ­ուա­ծա­յին ներ­գոր­ծու­թեամբ ստեղծ­ուած մարդ­կա­յին մար­մի­նին սր­բու­թիւնը: Ան կա­րե­ւո­րեց երե­խա­նե­րուն ուղ­ղած հար­ցում­նե­րը լսելն ու հա­մա­պա­տաս­խան բա­ցատ­րու­թիւն տա­լը անոնց` միշտ նկա­տի ու­նե­նա­լով անոնց տա­րի­քա­յին յատ­կու­թիւն­նե­րը: Այ­նու­հե­տեւ հրա­ւի­րեց դա­սա­խօս, սր­տա­բան բժիշկ Ղա­զար Պօ­ղո­սը` ներ­կա­յաց­նե­լու օր­ուան նիւ­թը:

Պօ­ղոս նախ բժշ­կա­կան  գի­տե­լիք­նե­րով պար­զա­բա­նեց մար­դու մար­մի­նին կազմ­ուած­քը: Այ­նու­հե­տեւ ան մատ­նան­շեց ծնող­նե­րուն եւ դաստ­ի­ա­րակ­նե­րուն կա­րե­ւոր դե­րը յար­մար ժա­մա­նա­կին եւ ճիշդ բա­ցատ­րու­թիւն­նե­րով լու­սա­բա­նե­լու եւ ուղ­ղե­լու նո­րա­հաս սե­րուն­դը, որ­պէս­զի անոնք սխալ ըն­թաց­քի մէջ չմտ­նեն, յատ­կա­պէս նկա­տի ու­նե­նա­լով հա­մա­ցան­ցին ըն­ձե­ռած  տե­ղե­կու­թիւն­նե­րը:

Դա­սա­խօ­սու­թեան աւար­տին  Ղա­զար Պօ­ղոս պա­տաս­խա­նե­լով ներ­կա­նե­րու հար­ցում­նե­րուն շեշ­տեց մեր ազ­գա­յին-եկե­ղե­ցա­կան բար­քե­րու եւ բա­րո­յա­կան յատ­կա­նիշ­նե­րու պահ­պա­նու­մը, որ­պէս­զի մեր զա­ւակ­նե­րը դառ­նան մա­քուր բա­րո­յա­կա­նի տէր երի­տա­սարդ­ներ:

Հան­դի­պում­նե­րու ըն­թաց­քին Եղ­իա Քի­լէճ­եան միու­թեան յայ­տա­րա­րու­թիւն­նե­րը ըն­թեր­ցեց եւ ներ­կա­նե­րը խրա­խու­սեց:

Հան­դի­պում­նե­րուն ըն­թաց­քին տե­ղի ու­նե­ցաւ նա­եւ կո­կիկ հիւ­րա­սի­րու­թիւն:

Share.

Leave A Reply