ՀՄԸՄ-ի Սուր­իոյ Շրջ. Վար­չութ­եան Մա­մու­լի Յանձ­նա­խում­բը կազ­մա­կեր­պեց «Կա­մուրջ­ներ Հաս­տա­տել» Բ. դա­սա­խօ­սա­շար­քը ընդ­հա­նուր նիւթ ու­նե­նա­լով «Դաստ­ի­ա­րակն ու Ման­կա­վար­ժու­թիւնը», Քի­լի­սի հայ­րե­նակ­ցա­կան միու­թեան սրա­հէն ներս, նպա­տակ ու­նե­նա­լով Հա­լէ­պի հայ­կա­կան վար­ժա­րան­նե­րուն եւ միու­թիւն­նե­րուն մէջ հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թեան ոգին բարձր պա­հել եւ որ­պէս կր­թա­կան մշակ­ներ, ղե­կա­վար­ներ եւ դաստ­ի­ա­րակ­ներ նո­րա­հաս սե­րուն­դը դաստ­ի­ա­րա­կե­լու լա­ւա­գոյն մե­թոտ­նե­րը օգ­տա­գոր­ծել:

Յուն­ուար ամի­սէն սկս­եալ սկիզբ առած դա­սա­խօ­սա­շար­քը  շա­րու­նակ­ուե­ցաւ հե­տեւ­եալ պատ­կե­րով.-

Երեք­շաբ­թի, 7 Փետր­ուար 2017-ին տե­ղի ու­նե­ցաւ դա­սա­խօ­սա­շար­քի 7-րդ հան­դի­պու­մը: Նիւթն էր «Նե­րու­ժի Ազ­դե­ցու­թիւնը եւ Օգ­տա­գոր­ծու­մը Դաստ­ի­ա­րա­կու­թեան Մէջ»:

Բաց­ման խօս­քով հան­դէս եկաւ յանձ­նա­խում­բի ան­դամ Թա­մար Աւետ­եան-Գա­տէհճ­եան: Օր­ուան դա­սա­խօսն էր Նատ­իա Պարուտճի-Ոս­կե­րիչ­եան: Ան գի­տա­կան տու­եալ­նե­րով ներ­կա­յա­ցուց նե­րու­ժի գո­յու­թիւնը եւ զայն վեր­լու­ծող  գի­տու­թեան զար­գաց­ման ըն­թաց­քը, նշե­լով անոր մեծ ազ­դե­ցու­թիւնը ան­հա­տի հո­գե­կան նե­րաշ­խար­հին եւ բնա­ւո­րութ­եան վրայ:

Հինգ­շաբ­թի, 9 Փետր­ուար 2017-ին  8-րդ հան­դի­պու­մը տե­ղի ու­նե­ցաւ: Բաց­ման խօսք ար­տա­սա­նեց յանձ­նա­խում­բի ան­դամ Սե­ւան Ազա­րիկ­եան-Պար­մաքսզ­եան: Առա­ջին դա­սա­խօսն էր ՀՀ Հա­լէ­պի Հիւ­պա­տո­սութ­եան 2-րդ Քար­տու­ղար Ար­մէն Գէ­որգ­եան, որ ներ­կա­յա­ցուց «Երկ­խօ­սութ­եան Գաղտ­նիք­նե­րը» նիւ­թը: Ան  նշեց, թէ երկ­խօ­սու­թիւնը կը սկ­սի եր­կու ան­ձե­րու մի­ջեւ, զար­գա­նա­լով կը հաս­նի մին­չեւ պե­տու­թիւն­նե­րու: Աւելց­նե­լով ան ըսաւ, որ հայ ազ­գի ջի­ղը հա­յուն կը մղէ որե­ւէ երկ­րի մէջ երկ­խօ­սու­թեան ձե­ւեր գտ­նե­լու տու­եալ պե­տու­թեան ազ­գի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րուն հետ, յատ­կա­պէս 1915-էն ետք, երբ հա­յու­թիւնը աշ­խար­հի չորս կող­մե­րը սփռ­ուե­ցաւ ու երկ­խօ­սութ­եան մի­ջո­ցով տար­բեր պե­տու­թիւն­նե­րու մէջ երես­փո­խան­ներ եւ նա­խա­րար­ներ ու­նե­ցաւ:

Երկ­րորդ դա­սա­խօսն էր Կր­թա­սի­րաց «Յա­րու­թիւն­եան» ման­կա­պար­տէ­զի ման­կա­պար­տիզ­պա­նու­հի Մարգ­րիտ Շա­միլ­եան-Մու­րատ­եան, որ ներ­կա­յա­ցուց  «Ան­ձի Հո­գե­բա­նա­կան Բնու­թագ­րու­մը» նիւ­թի երկ­րորդ բա­ժի­նը:

Բնու­թագ­րե­լով մար­դուն կամ­քը,  ան յայտ­նեց, թէ կամ­քը այն բարդ հո­գե­կան յատ­կու­թիւնն է, որուն շնոր­հիւ ան­հա­տը նպա­տա­կին հաս­նե­լու հա­մար  կ՛աշ­խա­տի վե­րաց­նել իր դի­մաց յայտն­ուած բո­լոր խո­չըն­դոտ­նե­րը:

Չո­րեք­շաբ­թի, 15 Փետր­ուար 2017-ին ին­նե­րորդ հան­դի­պու­մը տե­ղի ու­նե­ցաւ: Բաց­ման խօսք ար­տա­սա­նեց յանձ­նա­խում­բի ան­դամ Նա­յի­րի Ազա­րիկ­եան-Արոյ­եան: Օր­ուան դա­սա­խօսն էր իրա­ւա­բան  Յա­րութ Էօր­տէկ­եան,  որ ներ­կա­յա­ցուց «Ազ­գա­յին Դաստ­ի­ա­րա­կու­թիւն» նիւ­թը: Ան նշեց, թէ ամէն ազգ օժտ­ուած է  իւ­րա­յատ­կու­թիւն­նե­րով եւ իւ­րա­քան­չիւր ան­հատ պէտք է գի­տակ­ցի իր էու­թեան, թէ ո՛վ է ինք, ուր­կէ՛ եկած է, ի՛նչ  պատ­մու­թիւն ու­նե­ցած է եւ ի՛նչ առա­քե­լու­թիւն ու­նի ազ­գա­յին ոլոր­տէն ներս: Դա­սա­խօ­սը նշեց,թէ երբ նոյն տե­սա­կի մար­դիկ, քով-քո­վի կու գան կը կազ­մեն հա­ւա­քա­կա­նու­թիւն մը: Այդ հա­ւա­քա­կա­նու­թիւնը իր բա­ղադ­րիչ­նե­րէն ան­կախ ու­նի ընդ­հա­նուր մէկ բա­ղադ­րիչ, որ բո­լո­րինն է: Աւար­տին ան շեշ­տեց թէ մեր միու­թիւն­նե­րուն պար­տա­կա­նու­թիւնն է դաստ­ի­ա­րա­կել գի­տա­կից սե­րունդ­ներ, որոնք լաւ կ՛իմա­նան  իրենց լե­զուն, պատ­մու­թիւնը եւ մշա­կոյ­թը, որ­պէս­զի մեր ազ­գի զա­ւակ­նե­րը զերծ մնան ձու­լու­մի վտան­գէն:

Հինգ­շաբ­թի, 16 Փետր­ուար 2017-ին տե­ղի ու­նե­ցաւ տա­սե­րորդ հան­դի­պու­մը: Բաց­ման խօսք ար­տա­սա­նեց յանձ­նա­խում­բի ատե­նա­պետ Անի Գալ­տըն­եան: Օր­ուան դա­սա­խօսն էր Բա­լիկ Աւագ­եան, որ ներ­կա­յա­ցուց «Ֆա­նո­լոճ­իահա­ճո­յա­խօ­սու­թիւն» նիւ­թը:

Դա­սա­խօ­սը տե­սո­ղա­կան մի­ջո­ցի օգ­տա­գոր­ծու­մով անդ­րա­դա­ձաւ ժա­մա­նա­կագ­րա­կան կար­գով ի յայտ եկած մեծ հո­գե­բան­նե­րու տե­սու­թիւն­նե­րուն, մաս­նա­ւո­րա­պէս զուի­ցեր­ի­ա­ցի հո­գե­բան Ժան Պի­ա­ժէի այն տե­սա­կէ­տին, թէ մենք մա­նուկ­նե­րէն շատ բա­ներ կը սոր­վինք: Ան նշեց,    թէ կր­թու­թիւն կը նշա­նա­կէ ստեղ­ծող­ներ, յօ­րի­նող­ներ պատ­րաս­տել եւ ոչ թէ հին միտ­քեր փո­խան­ցել մա­նուկ­նե­րուն, իսկ ու­սու­ցա­նել կը նշա­նա­կէ այն­պի­սի են­թա­հող պատ­րաս­տել, ուր մա­նուկ­նե­րը ինք­նու­րոյն կա­րո­ղա­նան յայտ­նա­բե­րել գաղտ­նիք­ներ եւ իրա­կա­նու­թիւն­ներ:

Երեք­շաբ­թի, 21 Փետր­ուար 2017-ին տե­ղի ու­նե­ցաւ տասն­մէ­կե­րորդ հան­դի­պու­մը: Բաց­ման խօս­քով հան­դէս եկաւ Մա­մու­լի Յանձ­նա­խում­բէն Մա­րի­նա Չիլ Աբոշ­եան-Պօ­ղիկ­եան:

Օր­ուան դա­սա­խօսն էր հա­յե­րէ­նա­ւանդ ու­սուց­չու­հի Ալին Բա­նոյ­եան, որ ներ­կա­յա­ցուց «Դաստ­ի­ա­րա­կութ­եան Նպա­տա­կը Ման­կա­վար­ժութ­եան Մէջ» նիւ­թը: Ան տե­սո­ղա­կան մի­ջո­ցի օգ­տա­գոր­ծու­մով սահ­մա­նեց ման­կա­վար­ժու­թիւնն ու դաստ­ի­ա­րա­կու­թիւնը նշե­լով, թէ ման­կա­վար­ժու­թիւնը եռան­կիւն մըն է եւ իր մէջ          կը պար­փա­կէ դաստ­ի­ա­րա­կու­թիւնը, կր­թու­թիւնը եւ ու­սու­մը, որոնք մի­աս­նա­բար կը կազ­մեն ան­քակ­տե­լի շղ­թայ մը` կեան­քի շղ­թան:

Դա­սա­խօ­սու­թեան աւար­տին ան հո­գե­բա­նա­կան գործ­նա­կան  խա­ղեր ներ­կա­յա­ցուց մաս­նա­կից­նե­րուն:

Երեք­շաբ­թի, 28 Փետր­ուար 2017-ին տաս­ներկ­րորդ հան­դի­պու­մը տե­ղի ու­նե­ցաւ:  Բաց­ման խօսք ար­տա­սա­նեց Մա­մու­լի Յանձ­նա­խում­բէն  Թա­մար Աւետ­եան:

Օր­ուան առա­ջին դա­սա­խօսն էր հո­գե­բան խորհր­դա­տու Նա­նոր Գա­րայ­եան, որ ներ­կա­յաց­նե­լով «Թե­րաճ­նե­րը` Անոնց Հետ Վար­ուե­լու Կեր­պը» նիւ­թը: Ան թե­րաճ­նե­րը բաժ­նեց եր­կու խում­բի: Առա­ջի­նը` ֆի­զի­քա­կան թե­րու­թիւն ու­նե­ցող ան­ձեր (խուլ, կոյր, մարմ­նի ան­դամ­նե­րու թե­րու­թիւն կամ լեզ­ուա­կան դժ­ուա­րու­թիւն ու­նե­ցող­ներ) եւ երկ­րոր­դը` մտա­յին եւ ու­ղե­ղա­յին խան­գա­րում­ներ ու­նե­ցող ան­ձեր: Դա­սա­խօ­սը եզ­րա­փա­կեց ըսե­լով, որ թե­րաճ­նե­րուն պէտք չէ խղ­ճա­լի նայ­ուածք­նե­րով նա­յիլ, այլ անոնց հետ վար­ուիլ որ­պէս սո­վո­րա­կան մար­դիկ:

Ապա Զուարթ­նոց վար­ժա­րա­նէն առա­քի­նա­զարդ քոյր Լուի­զա Գա­սարճ­եան ներ­կա­յա­ցուց Զուարթ­նոց վար­ժա­րա­նի պատ­մու­թիւնը:

Օր­ուան երկ­րորդ դա­սա­խօսն էր` հո­գե­բան խորհր­դա­տու Ալիս Մել­քոն­եան, որ ներ­կա­յա­ցուց «Հոր­մոն­ներն ու Զգա­ցում­նե­րը» նիւ­թը: ներ­կա­յա­ցուց հոր­մոն­նե­րու տե­սակ­նե­րը նշե­լով, թէ իւ­րա­քան­չիւ­րը ի՛նչ ազ­դե­ցու­թիւն ու­նի ան­ձին վրայ ` ի՛նչ ու­տե­լիք­ներ կը նպաս­տեն անոնց  ար­տադ­րու­թեան հա­ւա­սա­րակշ­ռութ­եան:

Հինգ­շաբ­թի, 2 Մարտ 2017-ին տե­ղի ու­նե­ցաւ 13-րդ հան­դի­պու­մը: Բաց­ման խօսք ար­տա­սա­նեց Մա­մու­լի Յանձ­նա­խում­բէն Սե­ւան Ազա­րիկ­եան-Պար­մաքսզ­եան:

Օր­ուան առա­ջին դա­սա­խօսն էր «Գան­ձա­սար» շա­բա­թա­թեր­թի նախ­կին խմ­բա­գիր Խա­չիկ Շա­հին­եան, որ ներ­կա­յա­ցուց «Հա­յե­ցի Կր­թու­թիւնն ու Հայ Մշա­կոյ­թը»: Ան կա­րե­ւո­րու­թեամբ նշեց հա­լէ­պա­հայ կր­թօ­ճախ­նե­րուն կա­տա­րած կա­րե­ւոր դե­րը սե­րունդ­ներ դաստ­ի­ա­րա­կե­լու գոր­ծըն­թա­ցին մէջ: Ան անհ­րա­ժեշտ հա­մա­րեց կր­թա­կան մշակ­նե­րու եւ ու­սու­ցիչ­նե­րու վե­րա­պատ­րաս­տու­թիւնը` սե­րունդ­նե­րու դաստ­ի­ա­րա­կու­թեան գոր­ծը լա­ւա­գոյն կեր­պով յա­ռաջ տա­նե­լու ի խն­դիր:

Երկ­րորդ դա­սա­խօ­սու­թեամբ հան­դէս եկաւ Բա­լիկ Աւագ­եան, ներ­կա­յաց­նե­լով «Ֆոպ­իա» նիւ­թը:

Դա­սա­խօ­սը խօ­սե­ցաւ սաս­տիկ վախ յա­ռա­ջաց­նող պա­րա­գա­նե­րու մա­սին եւ ներ­կա­նե­րը հրա­ւի­րեց ու­ղե­ղին մէջ մուտք գոր­ծած գա­ղա­փար­նե­րը մա­ղէ անց­նե­լու եւ չազդո­ւե­լու այն մտա­ծում­նե­րէն, որոնք վա­խի զգա­ցում կը յա­ռա­ջաց­նեն մեր մէջ:

Այ­նու­հե­տեւ տե­ղի ու­նե­ցաւ կո­կիկ հիւ­րա­սի­րու­թիւն` Տէր եւ Տիկ. Խա­չիկ Արուս Շա­հին­եան­նե­րուն կող­մէ:

Երեք­շաբ­թի, 7 Մարտ 2017-ին 14-րդ հան­դի­պու­մը տե­ղի ու­նե­ցաւ: Բաց­ման խօսք ար­տա­սա­նեց Նա­յի­րի Ազա­րիկ­եան-Արոյ­եան: Դա­սա­խօսն էր Ազգ. Քա­րէն Եփ­փէ Ճե­մա­րա­նի դաստ­ի­ա­րակ Ներ­սէս Պար­սում­եան, որ ներ­կա­յա­ցուց «Խիստ թէ Ազատ Դաստ­ի­ա­րա­կու­թիւն» նիւ­թը:

Ան նշեց թէ զա­ւակ մը կամ աշա­կերտ մը դաստ­ի­ա­րա­կե­լու ըն­թաց­քին դաստ­ի­ա­րա­կը երբ որ­դեգ­րէ խիստ դաստ­ի­ա­րա­կու­թեան մե­թո­տը, ան կի­րար­կած կ՛ըլ­լայ «Տէր Թո­դիկ­եան»  դպ­րո­ցի օրէնք­նե­րը,  ուր դաստ­ի­ա­րա­կը խիստ` կոշտ վե­րա­բեր­մունք կ՛ու­նե­նայ աշա­կեր­տին հան­դէպ: Մինչ­դեռ ազատ դաստ­ի­ա­րա­կու­թիւնը, որ վեր­ջին տաս­նամ­եակ­նե­րուն կի­րարկ­ուիլ սկ­սաւ արե­ւել­եան կարգ մը եր­կիր­նե­րու մէջ նա­եւ,  ու­նի հիմ­նա­կան պայ­ման­ներ, ինչ­պէս` չզար­նե­լը, եր­կա­րօ­րէն չվի­ճա­բա­նի­լը,  հա­ւա­սա­րակշռ­ուած խօս­քե­րով ար­տա­յայտ­ուի­լը, ան­կեղծ ըլ­լա­լը եւ փո­խա­դարձ յար­գան­քը:

Ապա Կր­թա­սի­րաց Ս. Չէմ­պէրճ­եան Երկրդ. վար­ժա­րա­նի դաստ­ի­ա­րակ տոքթ. Ճորճ Դա­ւի­թեան հա­կիրճ ձե­ւով ներ­կա­յա­ցուց վար­ժա­րա­նի պատ­մու­թիւնը:

ՀՄԸՄի Սուրիոյ Շրջ. Վարչութեան

Մամուլի Յանձնախումբ

Share.

Leave A Reply