ԱՄՆ-ի ու­ժե­րուն կող­մէ սուր­ի­ա­կան ռազ­մա­կան օդա­կա­յա­նին հր­թի­ռա­կո­ծու­մը զի­նուո­րա­կա­նին կող­քին քա­ղա­քա­կան հար­ուած մըն էր: Թրամ­փի հար­ուածն էր` քա­ղա­քա­կան ներ­քին եւ ար­տա­քին իր շա­հե­րէն թե­լադր­ուած: Այս իմաս­տով ամե­րիկ­եան գրո­հը չէր նպա­տա­կադ­րեր միայն նիւ­թա­կան վնաս հասց­նել սուր­ի­ա­կան բա­նա­կին կամ անոր ռազ­մա­կան օդա­կա­յա­նին: Ատի­կա ռուս-ամե­րիկ­եան ան­տե­սա­նե­լի հա­կա­մար­տու­թեան ար­դիւնքն էր, որուն հե­տե­ւանք­նե­րը տե­սա­նե­լի պի­տի դառ­նան աւե­լի ուշ, երբ իւ­րա­քան­չիւր կողմ սկ­սի ցու­ցադ­րել իր ռազ­մա­կան կա­րո­ղու­թիւն­ներն ու ար­տա­բե­րել սպառ­նա­կան խօս­քե­րը:

Ռազ­մա­կան գոր­ծո­ղու­թիւն­նե­րը ըն­դար­ձա­կե­լու ամե­րիկ­եան մար­տա­վա­րու­թիւնը կեան­քի կոչ­ուե­ցաւ սուր­ի­ա­կան բա­նա­կին քիմ­ի­ա­կան զէն­քեր օգ­տա­գոր­ծած ըլ­լա­լու պատր­ուա­կով: Քա­ղա­քա­կան բե­մա­կա­նա­ցում մը, որ նա­խորդ­նե­րուն նման հիմն­ուած էր ոչ փաս­տա­ցի տու­եալ­նե­րու վրայ:

Յար­ձա­կու­մը գոր­ծադ­րող եւ զայն ող­ջու­նող կող­մե­րը,  զու­գա­հե­ռա­բար, զին­եալ ահա­բեկ­չա­կան խմ­բա­ւո­րում­նե­րուն նո­րա­նոր յար­ձա­կում­նե­րու առիթ ըն­ծա­յե­ցին` տա­րա­ծաշր­ջա­նի զար­գա­ցում­նե­րը վտան­գա­ւոր լար­ուա­ծու­թեան ուղ­ղե­լու ար­կա­ծախնդ­րու­թեամբ:

Կը թուի, թէ Սուր­իոյ վրայ յար­ձա­կում գոր­ծե­լու որո­շում կա­յաց­նե­լով Տա­նըլտ Թրամփ կ՛ու­զէ «բա­րե­փո­խել» խա­ղի կա­նոն­նե­րը եւ ոչ թէ բո­լո­րո­վին նոր կա­նոն­ներ հաս­տա­տել:

Առա­ջին «բա­րե­փո­խու­մը» սուր­ի­ա­կան բա­նա­կին հար­ուա­ծե­լու դու­ռը պաշ­տօ­նա­պէս բաց յայ­տա­րա­րելն է, եթէ նոյ­նիսկ այդ բա­նա­կի արդ­ի­ա­կան զի­նու­ժին կա­րե­ւոր մէկ մա­սը  ռու­սա­կան է, ինչ­պէս էր պա­րա­գան Շա­ա­է­րաթ ռազ­մա­կան օդա­կա­յա­նին: Թրամփ սուր­ի­ա­կան ռազ­մա­կան օդա­կա­յա­նը հր­թի­ռա­կո­ծե­լով ու­ղերձ մը կը յղէ Ռուս­իոյ` յու­շե­լու որ անոր դաշ­նա­կից­նե­րը զերծ չեն իր յար­ձա­կում­նե­րէն, եթէ այդ յար­ձա­կում­նե­րը Սուր­իոյ մէջ իր շա­հե­րուն կը ծա­ռա­յեն: Փաս­տօ­րէն  ԱՄՆ-ի Սուր­իոյ արե­ւել­եան շր­ջա­նին վրայ հս­կո­ղու­թիւն հաս­տա­տե­լու ախոր­ժակ­ը օրըս­տօ­րէ կը սրի:

Ներ­քին ճա­կա­տի վրայ Թրամփ վերջ­նա­կա­նա­պէս սքօ­ղել կ՛ու­զէ Օպա­մա­յի ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նը ու կը ձգ­տի հան­դէս գալ որ­պէս ու­ժեղ նա­խա­գահ, որ քա­ղա­քա­կան զգա­յուն պա­հե­րուն վճ­ռա­կան քայ­լե­րու կը դի­մէ:

ԱՄՆ-ի յար­ձա­կու­մը եւ ռու­սա­կան դիւա­նա­գի­տու­թեան կտ­րուկ պա­տաս­խա­նը քա­ղա­քա­կան բե­մին վրայ նոր ցն­ցում մը յա­ռա­ջա­ցու­ցին: Ցն­ցում, որ­մէ օգտ­ուիլ կը փոր­ձեն կարգ մը կող­մեր, յատ­կա­պէս Թուրք­ի­ան` կր­կին յա­ռաջ մղե­լու Սուր­իոյ մէջ ապա­հո­վու­թեան գօ­տի ստեղ­ծե­լու իր յան­կեր­գը:

Թուրք­իոյ այս երա­զը սա­կայն գետ­նի վրայ իրա­կա­նա­նա­լի չի թուիր: Ու թէ­եւ ռուս-ամե­րիկ­եան յա­րա­բե­րու­թիւն­նե­րը հետզ­հե­տէ կը լար­ուին, սա­կայն ո՛չ Ռուս­իա, ոչ ալ Մի­աց­եալ Նա­հանգ­ներ իրենց յա­րա­բե­րու­թիւն­նե­րը փճաց­նել կը փա­փա­քին:

Ի վեր­ջոյ այս բո­լո­րը վերջ պի­տի գտ­նէ քա­ղա­քա­կան բա­նակ­ցու­թիւն­նե­րով կամ կող­մե­րու ուղ­ղա­կի բա­խում­ով, որ նոյնպէս պի­տի եզ­րա­փակ­ուի քա­ղա­քա­կան լու­ծում­ով:

«Գ.»

Share.

Leave A Reply