Հա­մազ­գա­յի­նի «Նի­կոլ Աղ­բալ­եան» Մաս­նա­ճիւ­ղի նո­րա­կազմ «Մու­շեղ Իշ­խան» Գրա­կան Յանձ­նա­խում­բը կազ­մա­կեր­պեց Յով­հան­նէս Թու­ման­եա­նի նուիր­ուած աշա­կեր­տա­կան ձեռ­նարկ մը, որ տե­ղի ու­նե­ցաւ Ուր­բաթ, 24 Մարտ 2017-ի յետ­մի­ջօ­րէի ժա­մը 3:00-ին, ԱՄԺ Տան «Լե­ւոն Շանթ» սրա­հէն ներս:

Մաս­նակ­ցու­թեան հրա­ւէր ուղղ­ուած էր Հա­լէ­պի բո­լոր հայ­կա­կան նա­խակր­թա­րան­նե­րու աշա­կեր­տու­թեան: Սոյն ձեռ­նար­կով­ Հա­մազ­գայ­նա­կան­նե­րը կը մի­տէ­ին հա­լէ­պա­հայ աշա­կեր­տու­թեան ծա­նօ­թաց­նել Յով­հան­նէս Թու­ման­եա­նն ու անոր գոր­ծե­րը:

Ձեռ­նար­կին ժա­մը չհա­սած սրա­հը խուռ­նե­րամ աշա­կեր­տու­թեամբ լեց­ուած էր: Անոնք ան­համ­բեր կը սպա­սէ­ին Ամե­նայն Հա­յոց բա­նաս­տեղ­ծին նուիր­ուած յայ­տա­գի­րի ներ­կա­յաց­ման:

Բե­մա­վա­րու­հի Մայ­տա Նագ­գաշ­եան-Պէր­պէր­եան նախ բա­րի գա­լուստ մաղ­թեց բո­լո­րին, ապա ամ­փոփ գի­ծե­րու մէջ ներ­կա­յա­ցուց Թու­ման­եա­նը:

Յաս­միկ Պէր­պէր­եան-Պա­րոն­եան Թու­ման­եա­նի մա­սին յա­ւել­եալ տե­ղե­կու­թիւն­ներ ներ­կա­յա­ցուց, իսկ Քրիստ Խրոյ­եան` Յով­հան­նէս Թու­ման­եա­նի կեան­քէն պա­տա­ռիկ­ներ ներկայացուց, աշա­կերտ­նե­րուն հե­տաքրք­րու­թիւնը շար­ժող ոճով ու սա­հիկ­նե­րու ցու­ցադ­րու­թեամբ` պատ­մե­լով Թու­ման­եա­նի ըն­տա­նի­քին, տուն թան­գա­րա­նին, բնա­կա­րա­նին մա­սին:

Մար­իա Պո­տիկ­եան-Գայթանճ­եան տե­սե­րի­զի ցու­ցադ­րու­թեամբ ման­րա­մաս­նօ­րէն նկա­րագ­րեց Թու­ման­եա­նի տուն թան­գա­րա­նը:

Ապա Սե­ւան Տէ­յիր­մէնճ­եան մթ­նո­լոր­տը ճո­խա­ցուց հա­ճե­լի խա­ղե­րով, մի­ա­ժա­մա­նակ Թու­ման­եա­նին առն­չուող հար­ցում­ներ ուղ­ղե­լով աշա­կերտ­նե­րուն: Ան ճիշդ պա­տաս­խա­նող­նե­րը պար­գե­ւատ­րեց նուէր­նե­րով, ապա հե­տաքրք­րա­կան ձե­ւով ներ­կա­յա­ցուց «Ան­բախտ Վա­ճա­ռա­կան­ը» պատմ­ուած­քը: Ետ­քը պաս­տա­ռի վրայ ցու­ցադր­ուե­ցաւ «Ան­բան Հու­րին» պատ­մու­թիւնը: Աշա­կերտ­նե­րը հե­տաքրք­րու­թեամբ հե­տե­ւե­ցան պատ­մու­թեան:

Այ­նու­հե­տեւ Մե­լի­նէ Պէզճ­եան գե­ղե­ցիկ առո­գա­նու­թեամբ ըն­թեր­ցեց «Լու­սա­ւոր­չի Կան­թեղ»ը, նոյն ձե­ւով Անի Դա­ւի­թեան-Ու­րի­շիկ­եան վեր­լու­ծեց «Հին Օրհ­նու­թիւն» քերթ­ուա­ծը:

Աւար­տին, յանձ­նա­խում­բը պատ­շաճ հիւ­րա­սի­րու­թե­նէ մը ետք ներ­կա­նե­րուն անակն­կալ մը մա­տու­ցեց, Կա­րօ Աւագ­եան` Յով­հան­նէս Թու­ման­եա­նի կեր­պա­րով ծպտ­ուած, ներ­կա­յա­ցաւ սրահ: Աշա­կերտ­նե­րը խան­դա­վա­ռու­թեամբ դի­մա­ւո­րե­ցին զինք:

Ասի­կա ան­նա­խըն­թաց երե­ւոյթ մըն էր աշա­կեր­տու­թեան հա­մար:

Այս պատ­կե­րը ան­կաս­կած թարմ պի­տի մնայ անոնց մտ­քին ու յի­շո­ղու­թեան մէջ:

Կա­րօն նախ աշա­կերտ­նե­րուն հետ զրու­ցեց, ապա անոնք «Կա­քա­ւիկ»ը եր­գե­լով շր­ջա­պա­տե­ցին հե­ղի­նա­կը:

Մեզ­մէ ո՞վ չի ճանչ­նար Թու­ման­եա­նը, արե­ւե­լա­հայ գրա­կա­նութ­եան մե­ծա­գոյն դէմ­քը, Ամե­նայն Հա­յոց բա­նաս­տեղ­ծը, բո­լորս տա­րի­ներ շա­րու­նակ իր ան­ուան հան­դի­պած ենք դպ­րո­ցա­կան դա­սա­գիր­քե­րուն մէջ եւ մեր ծնող­նե­րը, ու­սու­ցիչ­նե­րը խան­դա­վա­ռու­թեամբ պատ­մած են մե­զի անոր հեք­ի­աթ­նե­րը եւ ըն­թեր­ցած բա­նաս­տեղ­ծու­թիւն­նե­րը: Անոնց շնոր­հիւ «Խօ­սող ձու­կը», «Ոս­կի Կա­րա­սը», «Քաջ Նա­զա­րը», «Գի­քո­րը» եւ շատ ու շատ հրա­շա­լի գոր­ծեր դրոշմ­ուած են մեր յի­շո­ղու­թեան մէջ:

Մեր պարտքն է այդ աւան­դը փո­խան­ցել յա­ջորդ սե­րուն­դին:

Մայտա ՆագգաշեանՊէրպէրեան

Share.

Leave A Reply