Մեր փոքր  բնա­կա­րա­նի պա­րիսպ­նե­րէն հե­ռա­նա­լու ջանք մըն էր դպ­րոց յա­ճա­խելս: Իր լայն ու եր­կար պա­րիսպ­նե­րով, ըն­դար­ձակ շր­ջա­փա­կով եւ ան­շարժ, բայց խօ­սուն ար­ձան­նե­րով կանգ­նած այս բերդ-դպ­րո­ցը իրա­կա­նու­թիւն մըն էր, որուն կը յեն­ուէի տան փոքր սիւ­նե­րէն աս­տի­ճա­նա­բար հե­ռա­նա­լով, աս­տի­ճա­նա­բար ան­կա­խա­նա­լով: Այդ բեր­դը, բո­լոր պայ­ման­նե­րուն մէջ ալ, չէր կր­նար դառ­նալ լոկ երազ կամ լու­սան­կար: Պա­տե­րազ­մը սկիզբ առ­նե­լով կր­կին կաշ­կան­դել փոր­ձեց կեանքս` զիս ոչ միայն փոքր տանս պա­րիսպ­նե­րուն ներ­քեւ բան­տար­կե­լով, այլ հա­մո­զել փոր­ձե­լով, որ դպ­րոցս` բերդս լոկ երազ մըն էր այ­լեւս: Պա­տե­րազ­մի սաստ­կա­ցու­մով հան­դերձ, վար­ժա­րա­նիս տնօ­րէ­նու­թիւնը բնա­կա­նա­բար առ­կայծ պի­տի պա­հէր Ճե­մա­րան վե­րա­դառ­նա­լու եւ անոր բե­մա­հար­թա­կէն շր­ջա­նա­ւարտ­ դառնալու յոյ­սը, սա­կայն այս բո­լո­րը կը մնար յոյս, երազ…:

Երեք տա­րի շա­րու­նա­կուող ան­կա­տար երազս մա­սամբ մը, գէթ  երե­ւա­կա­յա­կան աշ­խար­հիս մէջ, իրա­կա­նա­ցաւ, երբ երկ­րոր­դա­կա­նի ամա­վեր­ջի խմ­բա­յին մեր լու­սան­կա­րին ետեւ, լու­սան­կա­րի­չը հա­մա­կար­գի­չով զե­տե­ղեց Ճե­մա­րա­նի հս­կայ շէն­քին պատ­կե­րը:

Պա­տե­րազ­մին վերջ գտ­նե­լը բո­լո­րիս փա­փաքն էր, բայց դպ­րոց վե­րա­դառ­նա­լը կար­ծես սե­փա­կան ապ­րում ու ցան­կու­թիւն էր, որուն իրա­կա­նա­ցած տես­նե­լը դարձ­եալ երազ էր: Հա­լէ­պի մէջ ալ պա­տե­րազմ չկայ, բո­լորս հան­գիստ կը շն­չենք:

Ըն­կեր­նե­րուս հետ զրու­ցե­լով կը հա­մոզ­ուիմ, որ այդ երա­զը միայն իմս չէր, սե­րունդ­ներ ամ­բողջ այս երա­զով կ՛ապ­րէ­ին: Որ­քան երա­նե­լի են անոնք, որոնք դուրս գա­լով պա­տե­րազ­մի աշ­խար­հէն ապաս­տա­նե­ցան Ճե­մա­րան ու անոնց երա­զը իրա­կա­նու­թիւն դար­ձաւ: 70-ամ­եա­կի  շր­ջա­նա­ւարտ սե­րուն­դին  խմ­բան­կա­րը հա­րա­զատ էր, հա­րա­զատ Ճե­մա­րա­նը կը շող­շո­ղար այդ լու­սան­կա­րին մէջ` բե­մէն մին­չեւ լայն ու եր­կար պա­րիսպ­ներ: Աւա՜ղ իմ երազս լու­սան­կա­րի սահ­ման­նե­րուն մէջ մնաց, եւ ես լոկ երա­զող մնա­ցի ու չդար­ձայ հե­րո­սը իրա­կա­նա­ցած երա­զիս: Չդար­ձայ…:

Բայց հե­րո­սը Ճե­մա­րա­նի բե­մէն շր­ջա­նա­ւարտ սե­րուն­դը չէր` կը հա­մո­զեմ ինք­զինքս, այլ բե­մին վրայ ու բե­մէն վար Ճե­մա­րա­նի կեան­քը, ապ­րողն էր որ երազ չէր, այլ` իրա­կա­նու­թիւն: Իրա­կա­նու­թիւն մը որ վա­յե­լե­ցինք բո­լորս` բե­մին վրայ կամ լու­սան­կա­րին մէջ …:

Յովիկ Շէհիրեան

Share.

Leave A Reply