Օգոս­տոս ամի­սը կը յատ­կանշ­ուի միու­թիւն­նե­րու տե­ղա­կան եւ հա­մա­հայ­կա­կան մա­կար­դակ­նե­րու վրայ կազ­մա­կեր­պած տա­րե­կան խայ­տաբ­ղէտ բա­նա­կում­նե­րով` սկաու­տա­կան, պա­տա­նե­կան, երի­տա­սար­դա­կան, ու­սա­նո­ղա­կան եւ այլն:

Բա­նա­կու­մին դե­րը ան­փո­խա­րի­նե­լի է, որով­հե­տեւ դաստ­ի­ա­րակ­չա­կան ծրա­գիր­նե­րու գոր­ծադ­րու­թեան, հա­ւա­քա­կան աշ­խա­տան­քի, խմ­բա­յին զրոյց­նե­րու եւ ըն­կե­րա­յին առողջ մթ­նո­լոր­տի ստեղծ­ման կա­րե­ւո­րա­գոյն մի­ջա­վայրն է բա­նա­կու­մը:

Միու­թիւն­նե­րու տա­րե­կան գոր­ծու­նէ­ու­թեան ամէ­նէն կա­րե­ւոր աշ­խա­տանքն է բա­նա­կու­մը, որով­հե­տեւ  մաս­նա­կից­նե­րը 10 օր շա­րու­նակ նոյն յար­կին տակ ապ­րե­լով ըն­կե­րա­յին կեան­քի նոր փոր­ձա­ռու­թիւն ձեռք կը ձգեն, առօր­եայ զրոյց­նե­րուն, ազ­գա­յին եւ ըն­կե­րա­յին հար­ցե­րու ար­ծար­ծու­մին ընդ­մէ­ջէն  կ՛ու­նե­նան վեր­լու­ծող միտք, կը տո­գոր­ուին հայ­րե­նա­սի­րութ­եամբ եւ ազ­գա­սի­րու­թեամբ ու հա­ւա­քա­կան աշ­խա­տան­քին ճամ­բով յանձ­նա­ռու, ինք­նավս­տահ ու նա­խա­ձեռ­նող կը դառ­նան:

Դաստ­ի­ա­րակ­չա­կան ծրա­գի­րին կող­քին, բա­նա­կու­մի ըն­կե­րա­յին կեան­քը կը նպաս­տէ զա­նա­զան մի­ջա­վայ­րե­րէ եկող երի­տա­սարդ­նե­րու մեր­ձեց­ման: Անոնք բա­նա­կու­մի 10 օրե­րուն ըն­թաց­քին ամե­նա­փոքր աշ­խա­տանք­նե­րուն մէջ ան­գամ գոր­ծակ­ցե­լով, ան­կաշ­կանդ զրու­ցե­լով, վի­ճե­լով,  փոր­ձա­ռու­թիւն­ներ փո­խա­նա­կե­լով հա­ւա­քա­կան ոյ­ժի կը վե­րած­ուին: Երի­տա­սար­դա­կան գի­տա­կից ոյ­ժի մը, որ հե­տա­գա­յին նոր թա­փով ու եռան­դով կր­նայ ծա­ռա­յել ազ­գա­յին կեան­քին:

Միու­թիւն­նե­րէն ակն­կալ­ուա­ծը սա­կայն բա­նա­կու­մէն վերջ-ի աշ­խա­տանքն  է նա­եւ:  Այո՛, բա­նա­կու­մէն վերջ, երբ ձե­ւա­ւոր­ուած է ատաղ­ձը, յա­ռա­ջա­ցած է ոգե­ւո­րու­թիւնը, եռան­դը ու գոր­ծե­լու բարձր տրա­մադ­րու­թիւնը:

Պահ մը խոր­հինք, թէ բա­նա­կու­մի մաս­նակ­ցող երի­տա­սար­դու­թեան այդ հս­կայ ու մաք­րա­մա­քուր բա­նա­կը որ­քա՜ն ար­դիւ­նա­ւէտ, որ­քա՜ն հզօր ոյ­ժի կր­նայ վե­րած­ուիլ, եր­բոր հո­գա­տա­րու­թեան ար­ժա­նա­նայ, գոր­ծուղղ­ուի իր իսկ նա­խա­սի­րած մար­զին մէջ մաս­նա­գի­տա­նա­լու, զար­գա­նա­լով ու իր կու­տա­կած ոյ­ժը ծա­ռա­յեց­նե­լով ազ­գին, հայ­կա­կան կեան­քին ու բա­նա­կու­մի խան­դա­վա­ռու­թիւնը ի սպառ չփա­րա­տի բա­նա­կու­մէն քա­նի մը շա­բաթ վերջ:

Պահ մը խոր­հինք, թէ բա­նա­կու­մի, մա­նա­ւանդ հա­մա­հայ­կա­կան բա­նա­կու­մի, մաս­նակ­ցող երի­տա­սարդ­նե­րը իրենց հաս­տա­տած ըն­կե­րա­յին կա­պե­րը ամ­րաց­նե­լով, այդ կա­պե­րը յա­րա­բե­րու­թեան եւ գոր­ծակ­ցու­թեան վե­րա­ծե­լով որ­քան ար­դիւ­նա­ւէտ կր­նան դարձ­նել մեր երի­տա­սար­դու­թեան նե­րու­ժը հայ­կա­կան կեան­քէն ներս` Հայ­րե­նի­քի մէջ, թէ Սփիւռ­քի:

Այդ ատաղ­ձի օգ­տա­գործ­ման կա­րե­լիու­թիւն­նե­րու ու­սում­նա­սի­րու­թիւնը երի­տա­սար­դա­կան միու­թիւն­նե­րու հե­ռան­կա­րա­յին ծրա­գիր­նե­րուն մաս պի­տի կազ­մէ ան­պայ­ման: Որ­պէս­զի կա­րե­նանք ստեղ­ծել երի­տա­սարդ մար­դու­ժի այն­պի­սի ցանց մը, որ ինչ­պի­սի՛ պայ­ման­նե­րու մէջ ալ յայտն­ուած ըլ­լանք,  ու­նե­նանք մեր դժ­ուա­րու­թիւն­նե­րը յաղ­թա­հա­րե­լու, աւե­լին` ոս­տում կատարե­լու պատ­րաս­տա­կամ երի­տա­սա­րդու­թիւն, որ աշ­խար­հի ո՛ր ան­կիւնն ալ գտն­ուած ըլ­լայ, գի­տակ­ցի մեր ազ­գա­յին շա­հե­րուն եւ փու­թայ ո՛ւր որ անհ­րա­ժեշտ է… Սփիւռ­քէն Ար­ցախ, Հա­յաս­տան կամ այ­լուր` իր ծա­ռա­յու­թիւնը մա­տու­ցե­լու, իր նպաս­տը բե­րե­լու:

«Գ

Share.

Leave A Reply