ԽՄԲԱԳՐԱԿԱՆ՝ Սեպտեմբեր Գ./2017 Համահայկական Մեր Ներուժը  Ցանցի Վերածելով (Հայաստանի Վերանկախացման 26-Ամեակին Առիթով)

0

Քաղաքական ներկայ զարգացումները, երբ աշխարհը հաւասարակշռութեան իր մէկ ձեւէն կ՛ուղղուի դէպի այլ ձեւ, մեզ՝ հայերս, որպէս պետութիւն եւ հասարակութիւն, ոչ միայն նոր սպառնալիքներու դէմ յանդիման կը դնեն, այլեւ նոր  կարելիութիւններ  կ՛ընձեռեն՝ դառնալու աւելի ազդեցիկ ու վտանգներուն դէմ դնելով, համապատասխան աշխատանքներով օգտուելու ընձեռուած կարելիութիւններէն:

Աշխարհաքաղաքական զարգացումները կը թելադրեն ունենալ տնտեսական, քաղաքական, մշակութային ու մանաւանդ պաշտպանողական այնպիսի ոյժ եւ զարգացման կարելիութիւն, որոնց շնորհիւ միայն կարելի պիտի ըլլայ  քայլ պահել աշխարհի փոփոխութիւններուն հետ ու պետութիւններու միջեւ տեղի ունեցող մրցակցութենէն առաւելագոյնս օգտուիլ` բարելաւելու մեր երկիրը, մեր ժողովուրդը՝ ի Հայաստան եւ ի սփիւռս աշխարհի:

Հայ ժողովուրդը պէտք է դառնայ համախմբուած ցանց մը՝ դիմակայելու այս զարգացումներէն յառաջացող դժուարութիւնները: Այս ցանցին մէջ պէտք է ներգրաւուին բոլորը, երկխօսութեան առողջ մթնոլորտի մը մէջ:

Նման ցանցի մը ամրապնդումը նոր պատասխանատուութեան առջեւ կը դնէ ե՛ւ Հայաստանի իշխանութիւնները, ե՛ւ ժողովուրդը, ե՛ւ սփիւռքահայութիւնն ու անոր ղեկավարները:

Իսկ մենք նման ցանցի մը  նպատակաուղղուած աշխատանքին կարիքը ունինք՝  Հայաստանի  տնտեսութեան,  արտաքին քաղաքականութեան,  մեր զոյգ հայրենիքներու անվտանգութեան պահպանման եւ Սփիւռքի մեր գոյութեան մարտահրաւէրներու դիմագրաւման համար:

Ու որպէսզի նման ցանցի մը գործունէութիւնը արդիւնաւէտ դառնայ, անհրաժեշտ է որ անոր աշխատանքը ընթանայ այնպիսի ձեւով մը, որուն արդիւնքէն օգտուին ե՛ւ երկիրը, ե՛ւ ժողովուրդը իր բոլոր շերտերով: Եթէ ժողովուրդին մէկ շերտը պիտի կրէ դժուարութիւնները, միւսը միայն պիտի օգտուի այս ցանցի աշխատանքէն, կամ հակառակը՝ մէկ շերտը պիտի տքնի, գործէ, միւսը՝ մասնակցութիւն պիտի չբերէ տարուող աշխատանքներուն ու միայն օգտուելու մասին պիտի մտածէ.  աշխատանքին արդիւնքը այնքան ալ տեսանելի պիտի չդառնայ: Մեր ժողովուրդը, պետական մարմիններն ու սփիւռքահայ կառոյցները անհրաժեշտ է որ աշխատին նոյն լարուածութեամբ ու կարենան հաւասարապէս օգտուիլ այդ աշխատանքի պտուղներէն, այլապէս միայն զիրար մեղադրելով պիտի զբաղինք:

Տնտեսական ծրագիրները, օրինակ, անհրաժեշտ է որ ժողովուրդի կենսամակարդակի բարձրացման, աղքատութեան վերացման ու նոր աշխատատեղիներու հաստատման ծառայեն, միւս կողմէ երկրի պաշտպանութեան պէտք է մասնակցին բոլորը, ամօթ համարելով բանակին մէջ  ծառայութենէն խուսափիլը ու բացառելով այդպիսիներուն պետական որեւէ պաշտօնի կոչուիլը:

Ժողովուրդը պէտք է համոզուի, որ երկրին մէջ ընկերային արդարութիւն գոյութիւն ունի ու ինք մասնակից պիտի դառնայ երկրի բարելաւման՝ իր իսկ աշխատանքով ու ներդրումով: Եթէ ան չհամոզուի այս բոլորով ու չմասնակցի, նման ծրագիրներ թուղթի վրայ արձանագրութիւններ պիտի մնան:

Այսօր կ՛ապրինք այնպիսի ժամանակաշրջանի մը մէջ, ուր բոլոր նախադրեալները կան նման ծրագիրներ ի գործ դնելու: Հետեւաբար ժողովուրդին վստահութիւնը շահելով կրնանք դէպի յառաջ ուղղուիլ եւ դերերու յստակ ու արդար բաշխումով գործի մղել համահայկական այս ցանցը:

Նման աշխատանքով միայն կարելի է ստեղծել փոխադարձ վստահութիւն, միասնականութիւն եւ պատասխանատուութիւն: Նպաստել հայրենիքին ու սփիւռքին հաւասարապէս:

Համահայկական խորհրդաժողովները այսպիսի նպատակներու իրականացման կը նպաստեն եւ արդիւնաւէտ կը դառնան այն ժամանակ, երբ ժողովուրդը այդ ժողովներէն բխած որոշումներուն գործնական արդիւնքը  կը շօշափէ, երբ գաղթի կասեցման ուղղուած քայլեր կը տեսնէ, երբ ընկերային արդարութիւնը իր իսկ մորթին վրայ կ՛ապրի ու այս բոլորին մէջ ինք եւս մասնակցութիւն կ՛ունենայ:

Share.

Leave A Reply