ԼՈՒՍՈՅ ԵՒ ԽԱՂԱՂՈՒԹԵԱՆ ԲԱՐԻ ՆՈՐ ՏԱՐԻՆ

0

Տիեզերակալ յաւերժական գահակալին` երկնքի եւ երկրի Արարիչին, ստեղծագործութեան էութիւնն ու ինքնութիւնը բացայայտող լոյսը, այլեւ թո՛ղ ծագի Բարձրեալին երկրային մայրաքաղաքին` Երուսաղէմի վրայ, շողարձակելով իր ճառագայթները թո՛ղ լուսաւորէ Բեթղեհէմի անշուք մսուրը եւ միաձուլուելով մոգերը առաջնորդող Աստուածային լոյսին հետ, թո՛ղ շողշողայ ողջ տիեզերքի տարածքին սփռուած ժողովուրդներու, ազգերու, տոհմերու, ցեղերու եւ ցեղախումբերու վրայ` այլակրօն, այլալեզու. երկնային Հօր Միածինին` Խաղաղութեան Իշխանին, աստուածային խորախորհուրդ իմաստասիրութիւնը հաղորդելու` համակելով անոնց խաւար հոգիները խոնարհութեան, ժուժկալութեան, նուիրուածութեան, հաւատքի, յոյսի, սիրոյ, առաքինութեան, ընկերասիրութեան, ներողամտութեան, ծառայասիրութեան, ողորմածութեան, գթասրտութեան, համբերութեան, եղբայրասիրութեան, համերաշխութեան եւ խաղաղարարութեան վսեմ յատկանիշներով, նոյնիսկ թշնամիին համար աղօթելու եւ բարիով չարին յաղթելու գերմարդկային համոզումներով…:

Ո՜վ իմ փրկիչս եւ փրկարարս, խաղաղութեան եւ բարօրութեան աջ թեւդ երկարէ՜ մայր հայրենիքիս` Հայաստանի վրայ, ուր բուռ մը հայեր` հայրենահայ եւ սփիւռքահայ, համախմբուած են հայրենի նուիրական երկնակամարին ներքեւ նո՛յն պատմութեան, նո՛յն ներկայի եւ նո՛յն գալիքի պայծառ տեսլականով բաբախուն հոգիներով, մինչեւ որ մեր առասպելական դիւցազներգութիւնը վերակենդանանայ ու վերապրի նորօրեայ Առիւծ Մհերով, Սասունցի Դաւիթով, անմահ ֆիտայիներով եւ պանծայ անյաղթ ազատամարտիկներով, մինչեւ որ սասունցին իր «եար խուշտա»ն պարէ Մարաթուկի լանջերուն…:

Ո՜վ փառաւորեալ երկնաւոր հայր, քու հայրական գուրգուրոտ հոգածութեամբ պահէ ու պահպանէ Սուրիան, ամէն չարի հարուածներէն, մանաւանդ գթա՜ հալէպահայութեան եւ աստուածային բարի կամեցողութեամբդ Հալէպը վերստին դարձո՜ւր «Երազային», բայց առոյգ եւ երիտասարդ: Ա՛յն Հալէպը, ուր վեհօրէն կը կանգնի հայուն հարիւրամեայ արգասաբեր գործունէութեան հսկայական պատուանդանը, որուն ամրակուռ ինքնութեան մաս կը կազմեն` տարագիր հայուն, ստեղծագործ հոգիի անզուսպ թռիչքները բացայայտող արհեստները, արուեստները, հայուն լինելութիւնը փաստող ազգապատկան կառոյցները, կրթական եւ բարեսիրական հաստատութիւնները, խնկաբոյր վանքերը, եկեղեցիներն ու մատուռները, որոնք հայու անխախտ հաւատքին եւ անշէջ հայկականութեան խօսուն վկաներն են:

Ո՜վ ողորմած եւ գթասիրտ հա՛յր, կեանքի դաժան եւ մելամաղձոտ այս օրերուն, լոյս եւ յոյս ծորող քու երկնային շողերդ թո՛ղ բոցավառին մեր կարօտակէզ եւ ամայի սրտերէն ներս եւ անէացնեն ամէն դառն յիշատակ, անխօս տառապանք բաժանումի, կարօտի եւ առանձնութեան արտասուքով յագեցած…: Աստուածային լոյսիդ ծարաւ մեր հոգիները այլեւս թո՛ղ վերապրին նոր տենչերով, նոր երազներով եւ նոր ձգտումներով, որպէսզի անցեալը լոկ յիշատակող յուշամատեան չդառնայ…:

Ու հիմա… նոյնիսկ երբ երկուստեք մէկտեղուինք Ամանորի առիթով, նորէն կը վերյիշենք Թումանեանի «Հին Օրհնութիւն»ը, վառ պահելով յիշատակը մեր երբեմնի շէն ու տաքուկ նահապետական օճախին եւ յուշերով կը վերապրինք անցեալի քաղցրիկ օրերու վաղանցուկ խաբկանքը, գէթ պահ մը վայելելով հոգեւոր ներկայութիւնը այս երկրէն եւ կամ այս աշխարհէն գաղթած մեր անմոռաց ծնողներուն եւ հարազատներուն…: Անոնց հոգեբուխ աղօթքներով, սրտաբուխ օրհնութիւններով եւ տոհմիկ տօնախմբութեամբ տակաւին կը վսեմանայ, մեր Նոր Տարուան խորհուրդը…:

Այժմ… երկնածորան լոյսի, խաղաղութեան եւ օրհնութեան յորդահոս այս օրերուն, Թումանեանի «Հին Օրհնութեան» աւանդն ու ոգին կը փոխանցեմ մեր ազգի գոյատեւման եւ յաւերժացման նուիրուած աւանդապաշտ եւ տեսլապաշտ բոլոր զաւակներուն` նոր օրհնութիւններով, լուսեղէն ներկայի եւ լուսաճաճանչ գալիքի ջերմ հաւատքով եւ հաւատամքով լուսաւորուած…:

Թէեւ Թումանեանական, բայց նոր տարբերակով կը համադրեմ Ամանորի մտորումներս ու խորհրդածութիւններս…

Ապրէ՛ք երեխէք, դուք ընդմիշտ ապրէ՛ք,

Ես համբուրում եմ` ձեր հոգիները,

Ուր որ դուք լինէք…:

Գոհարիկ Արուշեան

Share.

Leave A Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.