ԱՆՍՊԱՍԵԼԻ ՃԱՄԲՈՐԴՈՒԹԻՒՆ

0

Բաժանումն ու օտարութիւնը, անկասկած, հոգի մաշեցնող երեւոյթներ են: Անոնք կարծէք մեր ժողովուրդին ճակատագրական ընկերակիցներն են: Երկրիս պայմաններուն բերումով, մօրաքրոջս ընտանիքը որոշեց երկրէն մեկնիլ. այս որոշումը մեզ տխրեցուց: Մեր հարազատները որոշած էին Քանատա հաստատուիլ: Մէկ տարի Պէյրութ պիտի սպասէին, մինչեւ որ համապատասխան թղթածրարները կարգի դրուէին: Շրջան մը վերջ, որոշեցինք Պէյրութ այցելել, որ գոնէ վերջին անգամ մըն ալ հանդիպէինք իրենց:

Անոնց մեկնումին օրը, սակայն, անակնկալօրէն փոխուեցաւ եւ իմացանք որ արդէն կը պատրաստուին ճամբորդութեան: Շատ նեղուեցանք, որովհետեւ մօրաքրոջս ու անոր զաւակներուն հետ շատ լաւ օրեր անցուցած էինք: Մօրաքոյրս երկրորդ մայր էր մեզի համար: Միեւնոյն ժամանակ, սակայն, մխիթարուեցանք, մտածելով որ մօրաքրոջս ընտանիքը շատ դժուար ու տխուր օրեր ապրեցաւ Հալէպի ռումբերուն տակ, թերեւս հեռաւոր ափերուն վրայ խաղաղ եւ ուրախ օրեր դիմաւորէ: Պատերազմի օրերուն, մօրաքրոջս փոքր տղան ամէն օր լալով կը վերադառնար դպրոցէն ու վախէն չէր ուզեր տունէն դուրս ելլել:

Բաժանումը դժուար է, բայց ապագային հանդէպ յոյսը կը փարատէ այդ դժուարութիւնը:

Ո՜վ գիտէ… հաւանաբար կրկին միանանք եւ հաճելի օրեր անցընենք միասին:

Գեղարդ Գաթրճեան

Է. կարգ

Լաթաքիոյ Ազգ. Սրբոց Նահատակաց Վարժարան

Share.

Leave A Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.