ՀԱՅ ԱՇԱԿԵՐՏԸ` ՄԱՅՐԵՆԻԻՆ ՆԿԱՏՄԱՄԲ

0

Որպէս հայկական վարժարան յաճախող աշակերտուհի, ցաւալի էր ինծի համար կարդալ հայ ուսուցիչի մը դիմատետրի էջին վրայ տեղադրուած յօդուած մը, որ կ’արհամարհէ հայ դպրոցներուն երկարամեայ առաքելութիւնը եւ կը դատապարտէ հայ աշակերտը մայրենի լեզուին նկատմամբ իր ունեցած անտարբեր կեցուածքին համար։

Հայ ուսուցիչը միշտ ալ գիտակից եղած է իր պարտականութեան եւ պարտաւորութեան։ Ան միշտ փորձած եւ յաջողած է մատչելի ձեւով հրամցնել հայերէնը աշակերտին։

Կը կարծեմ, որ ընտանիքի մը անդամները իր շուրջ համախմբողը միշտ ալ մայրն է, իսկ մեզ՝ հայ աշակերտներս միացնողը՝ մայրենի լեզուն, բնականաբար հայ դպրոցի երդիքին տակ։

Չկայ անձ մը որ չի սիրեր իր մայրը, այս պարագային՝ իր մայրենի լեզուն։

Կարգ մը աշակերտներ ծուլութեան բերումով չեն սորվիր իրենց դասերը ու անտարբեր են ոչ միայն իրենց մայրենի լեզուին, այլ բոլոր դասերուն նկատմամբ։

Բայց մեծամասնութիւնը չէ որ այդպէս է, ընդհակառակը՝ փոքրամասնութիւն մը միայն անտարբերութիւն կը ցուցաբերէ, ինչ որ արտասովոր երեւոյթ չէ։

Արդեօք ի՞նչ դրդապատճառներէ մղուած հայ ուսուցիչը այս աստիճան քննադատած է հայ աշակերտը։ Միթէ՞ հալէպահայ աշակերտին հայերէնի իմացութիւնը այնքան տկար է, որ չի կրնար հայերէն երեք-չորս բառ քով-քովի դնել։ Նոյն այդ ուսուցիչը չէ՞ որ միեւնոյն կրթութիւնը ստացած եւ շրջանաւարտ դարձած է նոյն վարժարանէն։

Հայ դպրոցը միշտ ալ հպարտութիւն ներշնչած է բոլորիս՝ իր աշակերտներուն, պետական քննութիւններուն թէ հայերէն լեզուի շարադրութեան, արտասանութեան արտադպրոցական զանազան մրցումներուն ապահոված արդիւնքներով։

Ամէն պարագայի, միայն գնահատանիշերը չեն, որոնք բարձր կը պահեն հայ դպրոցին անունը։ Հայ աշակերտն է նաեւ դպրոցին վարկն ու պատիւը բարձր պահողը։

Մենք ոչ միայն անտարբեր չենք, այլեւ բծախնդիր ենք մեր մայրենիին նկատմամբ։

 

Մարմանդ Գեւոյեան

Ազգ. Քարէն Եփփէ Ճեմարան

ԺԱ. կարգ

Share.

Leave A Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.