ԽՄԲԱԳՐԱԿԱՆ՝ ՄԱՅԻՍ Ե./2018. ՊԱՏՄՈՒԹԵԱՆ ԱՆԱՉԱՌ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՄԸ ԻՄԱՍՏՈՒԹԻՒՆ Է

0

Հայաստանի Հանրապետութեան 100-ամեակի տօնակատարութիւններուն մեր պայծառ երիտասարդութեան մասնակցութիւնը, նոր յոյսով դէպի նոր ու արդար Հայաստան  առաջնորդուելու կամքը, փափաքն ու հաւատքը ուրախութիւն կը ներշնչէին պարզապէս:

Այս դրական երեւոյթին ի տես արձանագրելու ենք նաեւ, որ պատմական յաղթանակներուն լիարժէք վերլուծումը, քաղաքական արժեւորումը, նոյնքան կարեւոր քայլեր են, որքան տօնական մթնոլորտին ստեղծումը: Արժեւորում, որ զերծ ըլլայ քաղաքական նեղ ու ճշմարտութիւններ ծածկող բարդոյթներէ ու հիմնուի առողջ տրամաբանութեան ու յստակատեսութեան  վրայ:

Պատմաբանը, վերլուծաբանը, քաղաքական գործիչը, հայրենիքի մէջ թէ սփիւռքի,  մեր ժողովուրդին յաղթանակին պիտի անդրադառնան առանց ուրանալու այդ յաղթանակին մէջ նշանակալից դեր ունեցող կուսակցութիւնները, ղեկավարները:

28 Մայիսին կերտուած յաղթանակը ողջ հայ ժողովուրդին յաղթանակն է, ոչ թէ անոր մէկ շերտին, սակայն քօղարկել, նսեմացնել այդ յաղթանակի ստեղծման մէջ ՀՅԴ-ին  ունեցած դերը… անընդունելի է: Պատմական այս իրականութիւնը յիշատակելը  ՀՅԴ-ի հաշուոյն քաղաքական ձեռքբերում արձանագրել չի նշանակեր, եղելութիւնը արդարօրէն ամրագրել կը նշանակէ պարզապէս: Քաղաքական մեր գործիչները, պատասխանատուները այս գիտակցութեամբ պէտք է տոգորուին ու պատմութիւնը քննեն ու ներկայացնեն գիտական  մօտեցումով, ոչ թէ գաղափարական հայեացքներու ազդեցութեան տակ:

Պատմութիւնը վերջապէս մեր ժողովուրդին կը պատկանի, յաղթանակը՝ նոյնպէս: Ուստի այդ ժողովուրդին իսկ դիմաց բաց ճակատով պէտք է հաստատել պատմական ճշմարտութիւնները՝ առանց անտեսումներ կատարելու, որովհետեւ դէմքերու ու դէպքերու  յիշատակումը անտեսելով նսեմացուցած կ՛ըլլանք մե՛ր իսկ պատմութիւնը:

Անցած պէտք է ըլլան պատմութեան կողմնակալ ներկայացումներուն ժամանակները: Մեր ազգին հարիւր տարուան մաքառումները այդ կը թելադրեն: Առողջ դատողութիւն ու գիտական միտք ունեցող ղեկավարներն են, որոնք ժողովուրդը ու յատկապէս երիտասարդութիւնը պիտի կարենան առաջնորդել դէպի լուսաւոր ու խոստմնալից ապագայ:

Չտատամսինք ուրեմն գնահատելու դրականը, ձաղկելու ժխտականը, պատմական անցուդարձերը դիտելու իրենց ամբողջութեան մէջ եւ վեր մնալու հատուածական հաշիւներէ, բեւեռացման առաջնորդող քարացած միտքերէ:

Սա մեր ժողովուրդն է, վերջապէս, ի՛ր կուսակցութիւններով, ի՛ր ձեռքբերումներով, ի՛ր յաղթանակներով, ի՛ր թերութիւններով եւ ի՛ր կրած պարտութիւններով:

Պահ մը յիշենք ուրեմն, որ մէկ հայրենիք, մէկ ժողովուրդ գաղափարը քարոզչական կարգախօս չէ պարզապէս, այլ քաղաքական հասունութեան ցուցանիշ է, որ կեանքի պէտք է կոչուի մեր տրամաբանութեան ու աշխատելաձեւին մէջ՝ գէթ անկախութենէն հարիւր տարի վերջ:

Պատմութեան անաչառ ներկայացումով միայն նորահաս սերունդներուն առողջ մտածողութիւնը կրնանք խթանել:

Մե՞ծ բան կը պահանջենք:

  «Գ.»

Share.

Leave A Reply