ԽՄԲԱԳՐԱԿԱՆ՝ ՅՈՒՆԻՍ Բ./2018. ՈՐՔԱՆՈ՞Վ Կ’ՕԳՏԱԳՈՐԾՈՒԻ ԲԱՐՁՐԱԳՈՅՆ ՈՒՍՄԱՆ ՄԱՍՆԱԳԻՏՈՒԹԻՒՆԸ

0

Վերջին տարիներուն նկատելի ձեւով աւելցած է  համալսարանական բարձրագոյն կրթութեան հետեւող սուրիահայ աշակերտներուն թիւը, նախորդ տասնամեակներուն հետ համեմատած:

Այս երեւոյթը քանի մը պատճառ ունի: Անոնցմէ մէկը երիտասարդութեան արհեստներու մէջ մասնագիտանալու փափաք չունենալն է. երեւոյթ մը, որ ինքնին խոցելի է, որովհետեւ հայ արհեստաւորները մեծ համբաւ վայելած են Սուրիոյ մէջ իրենց հմտութեան շնորհիւ: Ցաւօք, սակայն, այդ արհեստները պահելու, համապատասխան արդիական միջոցներով օժտելու եւ հետաքրքրական, շահաբեր ու շարունակական դարձնելու հաւաքական ճիգ չէ թափուած, իսկ անհատական համեստ փորձերը մատի վրայ կարելի է համրել միայն: Մինչդեռ արհեստագիտական ուսումնարաններու հիմնումը, նոյնիսկ համայնքային մակարդակով, բարերար ազդեցութիւն կրնար ունենալ հայ արհեստաւորներու հսկայ ժառանգութիւնը պահպանելու, արդիականացնելու եւ նոր սերունդը շահագրգռելու իմաստով:

Երկրորդը՝ Սուրիոյ պետութեան կողմէ բարձրագոյն կրթութեան ոլորտէն ներս ընծայուած դիւրութիւններն են, յատկապէս նիւթական դիւրութիւնները, որոնց շնորհիւ բոլոր երիտասարդները կրնան համալսարան արձանագրուիլ ու բարձրագոյն կրթութիւն ստանալ չնչին գումար մը վճարելով (անշուշտ նկատի չունինք նախապատերազմեան շրջանին հաստատուած սեփական հատուածի վճարովի համալսարանները կամ առցանց, բաց համակարգով վճարովի համալսարանները):

Երրորդը՝ մասնագիտական աշխատանքի կարեւորութիւնն է: Պետական օրէնքով համալսարանական վկայական, բարձրագոյն կրթութիւն կամ մագիստրոս ունեցող պաշտօնեան աւելի բարձր ամսական աշխատավարձ կը ստանայ, քան ոչ վկայեալը, եթէ նոյնիսկ վերջինս որոշ մարզերու մէջ փորձառութիւն եւ հմտութիւն ունենայ:

Չորրորդը՝ Սուրիոյ մէջ բարձրագոյն կրթութեան տարբեր ճիւղերու հաստատումն է, որ նկատելի աճ արձանագրած է վերջին տասը տարիներուն ընթացքին, Սուրիոյ բոլոր նահանգներուն մէջ:

Այսուհանդերձ, Սուրիոյ կրթական համակարգին մէջ առկայ է բարձրագոյն կրթութեան ճիւղի ազատ ընտրութեան դժուարութիւնը: Ընտրութիւնը կը կատարուի երկրորդականի աւարտական քննութեան գնահատանիշերուն հիման վրայ, որուն արդիւնքով ալ երկրորդական վարժարանի շրջանաւարտը իր ապահոված գնահատանիշին հիման վրայ միայն կարելիութիւն կ՛ունենայ ընտրելու իր մասնագիտութիւնը՝ զանց առնելով իր նախասիրութիւնը:

Սա պատճառ կը դառնայ, որ շատ մը ուսանողներ ստիպուած ըլլան ընտրել այնպիսի ճիւղեր, որոնք իրենց նախասիրութեան չեն համապատասխաներ: Այս իսկ պատճառով անոնցմէ ոմանք ապագային կը ստիպուին աշխատիլ այլ ոլորտներու մէջ՝ հեռու մնալով մասնագիտական աշխատանքին առթած հաճոյքէն ու զարգացման կարելիութենէն:

Այս հարցին մասնակի լուծում կրցաւ ապահովել Սուրիոյ Կրթութեան Նախարարութիւնը, վերջին տարիներուն մուտքի քննութեան, կամ մասնագիտական առարկայի գնահատանիշին հիման վրայ համալսարանական որոշ մասնագիտութիւն ընտրելու առիթ ընծայելով ուսանողին:

Այդուհանդերձ ընտրութեան առիթը կը մնայ կաշկանդուած պաքալորիայի ընդհանուր գնահատանիշով: Այս իսկ պատճառով այլ յոռի երեւոյթ մըն ալ կը շարունակէ կաշկանդել աշակերտը՝ այդ ալ բարձր գնահատանիշ ապահովելու համար անձնական ուսուցիչներու դիմելու եւ վարժարանի դասապահերով չբաւարարուելու երեւոյթն է, որմէ ձերբազատուիլ կարելի չէ, այնքան ատեն որ մասնագիտութեան ընտրութիւնը պաքալորիայի, կամ, լաւագոյն պարագային,Կրթութեան Նախարարութեան վերջին որոշումին համաձայն, երկրորդականի երեք տարիներու գնահատանիշի միջինին վրայ պիտի հիմնուի:

Կրթական ոլորտի այս հարցը լուծուելու պարագային է միայն, որ համալսարանի ընտրութիւնը կը դառնայ ազատ, որուն արդիւնքով մասնագիտական ուսումը կ’արժեւորուի աշխատանքով, իսկ շահաւորը, այս պարագային, կ’ըլլայ ոչ միայն անհատը, ուսանողը, այլեւ սուրիական ընկերութիւնը:

«Գ.»

 

 

 

 

 

 

Share.

Leave A Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.