ԽՄԲԱԳՐԱԿԱՆ՝ ՅՈՒԼԻՍ Գ./2018. ՀԱՒԱՔԱԿԱՆ ՈՐԱԿԻ ՊԱՀՊԱՆՄԱՆ Ի ԽՆԴԻՐ

0

Սուրիոյ,–  մեր պարագային նաեւ սուրիահայ համայնքի,– վերականգնումի այս շրջանին յաճախ կը խօսուի բնակչութեան թիւի, որուն զուգահեռ  որակի նուազումին մասին, ինչ որ պատերազմի բնական հետեւանք է, անտարակոյս:

Քանակն ու որակը, սակայն, ընդհանրապէս զուգահեռ չեն ընթանար: Մէկը՝ որակը, կարելի է ծրագրուած աշխատանքով ու կամեցողութեամբ բարձրացնել, որովհետեւ ան միայն իրերու հոլովոյթին ենթակայ չէ, այլ մեր հաւաքական կամքին, նպատակասլաց աշխատանքին: Միւսը՝ քանակը, իրերու հոլովոյթին ենթակայ ըլլալով հանդերձ, կրնայ ազդուիլ որակի բարելաւումէն եւ աճիլ, թէկուզ դանդաղ կշռոյթով:

Համայնքային մեր կեանքին մէջ այս շրջանին անհրաժեշտ է ե՛ւ անհատական, ե՛ւ հաւաքական աշխատանքի որակի բարձրացումը: Ըստայնմ պէտք է ընթանան նաեւ մեր վերանորոգումի աշխատանքները: Միտք բանին՝ այս փուլին, համայնքէն ներս կառոյցներու վերականգնումի, հոգեւոր եւ մշակութային վերականգնումի աշխատանքներու ծրագրաւորումին մէջ նոյնքան կարեւորութիւն պէտք է տրուի վերաորակաւորման ծրագիրներուն ու այս մարզին համար ալ անհրաժեշտ ճիգի եւ նիւթական աղբիւրներու հայթայթումին:

Մեր հաւաքական ինքնութեան, հայեցիութեան, երկրի զարգացման մէջ մեր ներգործուն դերակատարութեան եւ ներշնչող ներկայութեան պահպանման ու բարելաւման համար, քանակի պահպանումին, կազմակերպումին ու զարգացումին կողքին, անհատական թէ հաւաքական որակաւորումին եւս պէտք է կարեւորութիւն տալ՝ իւրաքանչիւր ոլորտի վերաորակաւորման համապատասխան  աշխատանք տանելով:

Անհատական որակի ձեռքբերումը ինքնանպատակ կը դառնայ, եթէ չծառայէ հաւաքական նպատակին, հաւաքական մեր կեանքի որակի բարձրացումին: Փոխադարձաբար՝ հաւաքական կեանքը լճացումի կ՛ուղղուի եթէ մշակութային, կրթական, մարզական ու այլ ոլորտներու մէջ որակական ոստումներ իրականացնելու ծրագիրներ չմշակուին ու չքաջալերուին, եթէ շինարարական աշխատանքներուն կողքին, այդպիսի ծրագիրներու համար եւս գումարներ չյատկացուին:

Ողջունելի են մշակութային կարգ մը մարզերու մէջ այս ուղղութեամբ տարուող աշխատանքները ու բարելաւման տեսանելի արդիւնքները:

Պատերազմը քանդեց ինչ որ քանդելի էր, սակայն չյաջողեցաւ քանդել հայկական մեր ինքնութեան սիւները՝ դպրոցը, եկեղեցին, մամուլը, միութիւնները եւ այլն: Եթէ համայնքը այսօր կը գոյատեւէ,– եւ սա կարելի է համարել յուսադրիչ իրողութիւն,– ատիկա կը պարտինք զանազան սերունդներու սփիւռքահայ կեանքին մէջ անցուցած յաջող քննութեան, անգնահատելի վաստակին: Անոնց նետած խարիսխին վրայ պիտի վերականգնի մեր համայնքը՝ նոր որակով, նոր ներուժով:

Սա յետ-պատերազմեան անբնական պայմաններու մէջ բնական զարգացում ապրելու հիմնական գրաւականն է:

«Գ.»

 

 

 

 

Share.

Leave A Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.