ՎԱԽԻ ԱՐՈՒԵՍՏԸ

0

 

Փշրուելէն ես չեմ վախնար
Սարսափելին
Դարձեալ վերահաւաքումն է
Բջիջ-բջիջ
Յիշողութիւն-յիշողութիւն
Եւ աններդաշնակ
Աններդաշնակ ինչպէս բնութիւնը

Չսիրուելէն չէ որ կը վախնամ
Այլ անմնացորդ սիրուելու
Նուիրելու գերհաճոյքէն եւ զգացումէն
Որոնք անդունդի երկու կողմերուն
Վրայ նետուած
Պարանի մը վրայ քալելու կը նմանին
Ուր ամէն վայրկեան
Ենթակայ են պոկուելու
Եւ անծանօթ վիհերու մէջ
Ազատ անկման արագութեամբ
Հողին մխրճուելու

Ես վախնալէն չէ որ կը վախնամ
Այլ չվախնալու
Եւ անտեղի հերոսացումներու
Անհեթեթ պահերէն
Ուր ծայրագոյնս քեզ կ’օգտագործեն
Կուրցած աչքերուդ
Եւ խոցուած հոգիիդ վրայ
Կախելով գունաւոր շքանշաններ
Արեամբ եւ զոհողութիւններով
Ձեռք ձգուած բաժակդ
Ուրիշներ կը բարձրացնեն
Նուաճած յաղթանակիդ սեփականատէրերը
Դառնալով

Հակասութիւններէ երբեք չեմ վախցած
Անոնք մեր գոյատեւման
Բանալիներն են
Եւ գունաւոր դրդապատճառները
Մենք բոլորս
Հակասութիւններու ծնունդ
Եւ շարունակուող արդիւնքներն ենք

Եւ ես ինձմէ
Առաւելագոյնս կը վախնամ
Որովհետեւ
Չապրուած փորձութիւններու
Այնքան անապատներ կան
Որոնց դեղին ամայութիւններուն մէջէն
Տակաւին չեմ անցած
Որովհետեւ
Այնքան ովկիանոսներ կան
Որոնց ալեկոծ մակերեսներուն վրայ
Հոգիս ցարդ ծնունդ չէ տուած
Չկանխատեսուած փոթորիկներու

Ես իմ Ես-ի
Անծանօթ մասերէն
Ծայրագոյնս կը վախնամ։

 

«ՈՃՐԱԳՈՐԾ» ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՆԵՐ

 

Սիրոյ հետ

Ես բնաւ չխաղցայ

Որովհետեւ խաղալիքներ

Երբեք չեմ ցանկացած ունենալ

 

Խաղալիքներս

Մանկութեան հեռու մշուշոտ

Փողոցներու

Աղմուկներուն մէջ թաղեցի

 

Ես դեռ անկարող եմ վերծանելու

Սիրոյ լեզուն

Այդ ցա՞ւ է

Յիշողութի՞ւն է

Կախուածութի՞ւն

Կամ անհեթեթ պաշտամո՞ւնք մը

 

Ուրեմն եզրակացութիւն ընեմ

Ես բազմակողմանի անտաղանդ մըն եմ

 

Իւրաքանչիւր տերեւ

Իր իւրայատուկ եւ անկրկնելի

Մահուան ծիսակատարութիւնն

Ու ճանապարհն ունի

 

Ո՞ր ծնունդին ճիչը

Կը նմանի

Յաջորդող ծննդեան սուրբ ճիչերուն

Կամ երկունքի հրաշքներուն

 

Նաւահանգիստէն

Դանդաղ-դանդաղ շարժող

Վերջին նաւը ցատկեցի

Եւ սկսաւ

Իմ չծրագրուած ճամբորդութիւնը

 

Անորոշութեան գծած ճամբաները

Ամենակայունները եւ

Ամրակուները կþըլլան

 

Ես խեղդելու

Եւ վիժեցման

Իսկական վարպետն եմ

 

Այդքան միտքեր

Եւ պատկերներ կը ծնին

Վերջը անլուր կը խեղդուին

Կամ անցաւ անարիւն կը վիժին

Ժամանակի փոփոխական պաստառին

Վրայ

 

Բոլոր բանաստեղծները

Քիչ մը ««ճրագործ» կþըլլան

Գաղափարներ սպաննող

 

Մէկ-մէկ ալ

Կը դատապարտուին

Այդ վիժեցուած

Եւ խեղդուած

Աղաղակ չարձակած երկունքներուն համար։

 

Յակոբ Նալպանտ-Տլտլեան

Share.

Leave A Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.