ԴԷՊՔ ՄԸ  ՄԵՐ ԽԱՐՈՒԿԱՀԱՆԴԷՍԷՆ

0

Մեր  բանակումի խարուկահանդէսն է: Կը  պատրաստուինք չափական մարզանք ներկայացնելու: Ահա ռատիոժամէն կը յայտարարեն մեր կարգը գալու մասին: Մենք արագօրէն  կը գրաւենք մեր տեղերը: Ընկերուհիներէս մէկը  կրակին շատ մօտ կեցած  կը կատարէր մարզանքը:  Յանկարծ  հագուստը կրակ առաւ եւ սկսաւ այրիլ: Ան սկիզբը չանդրադարձաւ, թէ ինչ կը պատահի:  Անմիջապէս  կեցուցին մեր ելոյթը: Հանդիսատեսներուն մէջ  իրարանցում մը սկսաւ:  Ընկերուհիս երբ տեսաւ որ իր հագուստը կ’այրի՝  շատ բարձրաձայն ճչաց:   Ջուր հասցուցին եւ թափեցին վրան: Կրակը մարեցաւ:   Խարուկահանդէսի առիթով մեր  ուրախութիւնն ալ մարեցաւ, քանի  որ  մեր ընկերուհին  բարձրաձայն  կու լար:  Այո’, մենք կարեկցեցանք իրեն: Բայց  քիչ մըն ալ ուշադիր պէտք է ըլլայ մարդ կեանքին մէջ, որ այսպիսի դէպքեր չպատահին:

ԼՈՒՍԻ  ՍԱՂՏՃԵԱՆ

(Է. Կարգ)

Քեսապի  Ազգային Ուսումնասիրաց  Միացեալ Ճեմարան

Share.

Leave A Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.