ՀԱԼԷՊԻ ՄԷՋ ՓԱՌԱՇՈՒՔ ՏՕՆԱԽՄԲՈՒԹԵԱՄԲ ՅԻՇԱՏԱԿՈՒԵՑԱՒ ՀՅԴ 128-ԱՄԵԱԿԸ

0

Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութեան հիմնադրութեան նուիրուած յոբելինական ձեռնարկները ի մի կը բերեն գաղութի մեր երիտասարդները, միութիւնները, կազմակերպութիւնները, խորհելու, քննարկումներ կատարելու, անցեալը արժեւորելով ներկան դիտելու ու նոր աշխատելաոճով, նոր միտքերով, ժողովուրդին ձգտումները մարմնաւորելու հաւատքով աշխատանքի նոր տարի մը մուտք գործելու:

Կիրակի, 16 Դեկտեմբեր 2018-ի երեկոյեան ժամը 7:00-ին, Հալէպի «Գ. Եսայեան» սրահէն ներս փառաշուք տօնախմբութեամբ յիշատակուեցաւ Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութեան ծննդեան 128-ամեակը՝ «Յանուն Ազգի Եւ Հայրենիքի» կարգախօսով։

Տօնակատարութեան ներկայ էին՝ Բերիոյ Հայոց Թեմի եւ Հայ Կաթողիկէ Համայնքի առաջնորդներուն ներկայացուցիչները, Սուրիոյ Հայ Աւետարանական Համայնքապետ վերապատուելի Յարութիւն Սէլիմեան, ՀՅԴ Հայաստանի Գերագոյն Մարմինի անդամ ընկ. Արթուր Ղազարեան, ՀՀ Հալէպի Գլխաւոր Հիւպատոս Արմէն Սարգիսեան, Պատկան Մարմինը, Սուրիոյ հայազգի երեսփոխանը, հայկական կազմակերպութիւններու, Ազգ. Իշխանութեան, հալէպահայ միութիւններու ներկայացուցիչներ եւ երիտասարդներու հոծ բազմութիւն մը։

Օրուան հանդիսավարներն էին Մինաս Ապաճեան եւ Սեւանայ Հալլաճեան։ Անոնք ներկաները հրաւիրեցին մէկ վայրկեան յոտնկայս յարգելու յիշատակը ՀՅ Դաշնակցութեան 128 տարիներու ընթացքին նահատակուած հերոսներուն, որոնք ազատագրական պայքարի ճանապարհին իրենց արիւնը անսակարկօրէն նուիրած ու մեր կեանքէն առյաւէտ հեռացած են։

Հանդիսութիւնը բաց յայտարարուեցաւ Սուրիոյ եւ Հայաստանի Հանրապետութեան քայլերգներով։

Հայերէն բացման խօսքով  Յովիկ Ղազարեան ըսաւ, որ մինչեւ օրս քրտինքով ու արիւնով օժտուած ՀՅԴ-ի գործունէութիւնը ազգային եւ յեղափոխական բարձր գիտակցութեամբ թրծեց հայ մարդը: Այս գործունէութեան շարունակականութիւնը, 128 տարիներու տեւողութեան, դաշնակցութիւնը վերածեց յեղափոխական դպրոցի մը, որ մինչեւ այսօր իր ազգային ու գաղափարական էութեամբ ուղի ցոյց կու տայ յեղափոխութեան յաւակնորդներուն:

Արաբերէն բացման խօսքով հանդէս եկաւ Ճեմմա Տաուլէ: Ան դիտել տուաւ, որ շնորհիւ սուրիական բանակի արիութեան եւ երկրիս իմաստուն ղեկավարութեան, Սուրիոյ ժողովուրդը իր աննկուն կամքով դիմագրաւեց բոլոր դժուար պայմանները՝ կասեցնելու համար ջարդարար թուրքին յառաջխաղացքը եւ վերջ տալու իր վաղեմի երազին։

Ներկայացուեցաւ գեղարուեստական նրբաճաշակ յայտագիր մը: Ազգային-յեղափոխական երգերով ելոյթ ունեցաւ Համազգայինի «Զուարթնոց» երգչախումբը, խմբավարութեամբ Գայիանէ Սիմոնեան-Տէրեանի, դաշնամուրի ընկերակցութեամբ Ռուզան Պարսումեանի, յաջորդաբար ներկայացնելով՝ «Հողին Երգը», «Պիտի Գնանք», «Հսկայ Երկիր էր», «Դէպի Սասուն» եւ «Հայոց Բանակ» երգերը:

Ապա Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան «Մեսրոպ Մաշտոց» շքանշանակիր հայրենի արուեստագէտ, ջութակահար Արմէն Ճէնտէրէճեան Կոմիտասի «Կռունկ»ը նուագելով յուզեց ու երաժշտական իւրայատուկ մթնոլորտ մը ստեղծեց. սրահը քար լռութեամբ ունկնդրեց անմահն Կոմիտասի եզակի այս ստեղծագործութիւնը, հայրենի արուեստագէտին դաշնամուրով ընկերակցեցաւ դաշնակահար Ռուզան Պարսումեան: Ապա Անժելլա Յակոբեան միացաւ Արմէն Ճէնտէրէճեանին ու անոնք միասնաբար ներկայացուցին Էդուարդ Բաղդասարեանի «Նոկթիւրն»ը։

Բալիկ Առաքելեան-Պիթար եւ Վիգէն Չաղլասեան ասմունքեցին  Յովհաննէս Շիրազի եւ Հրաչեայ Փէհրիզեանի քերթուածներէն համադրում մը։ ՀՅ Դաշնակցութեան յոբելեաններուն կարելի չէ չյիշել դաշնակցական նահատակները, իրենց նպատակի իրագործման համար կեանքի գնով պայքարողները: Այսպէս՝ Կասիա Պաղտիկեան մեներգեց «Լերան Լանջին» եւ «Հպարտ Անպարտ Դաշնակցութիւն» երգերը ու հայ նահատակներու ոգին թեւածեց սրահին մէջ, ներկաները խոնարհեցան անոնց յիշատակին առջեւ։

Ազգ. Երեսփոխանական ժողովի անդամ Կարօ Իւզպաշեան խօսք առնելով շեշտեց, որ Դաշնակցութեան դերակատարութիւնը հայ կեանքէն ներս կը շարունակուի նորովի թափով ու կորովով, որովհետեւ Դաշնակցութիւնը ծնունդ առաւ Թիֆլիսի մէջ որպէս «Հայ Յեղափոխականների Դաշնակցութիւն», օրին նպատակ ունենալով մէկտեղել բոլոր յեղափոխական ուժերը՝ ի նպաստ հայոց ազատագրական շարժումին:

Դաշնակցութիւնը կը շարունակէ մնալ համախմբող կուսակցութիւն, համայն հայութեան կուսակցութիւն, եւ կոչուած է ծառայելու հայ ժողովուրդին՝ Հայաստանէն մինչեւ Արցախ եւ Սփիւռք նոյն յանձնառութեամբ եւ պատասխանատուութեան բարձր գիտակցութեամբ, մինչեւ կերտումը ազատ, անկախ ու միացեալ Հայաստանի: Ապա ան դիտել տուաւ, որ Հալէպի Մայր գաղութը կարեւոր դերակատարութիւն եւ առաքելութիւն ունի ողջ Սփիւռքին համար։ Ան դիմացաւ պատերազմի ծանր պայմաններուն եւ անկոտրում կամքով պիտի շարունակէ իր երթը ու ծաղկի, վերականգնի՝ հոսանքն ի վեր դիավարելու գնով անգամ: Ապա ան երախտագիտական խօսք ուղղեց Սուրիոյ արաբ ժողովուրդին, որ դժուարին պայմաններու մէջ գրկաբաց ընդունեց Եղեռնէն ճողոպրած հայութիւնը եւ ծաղկելու առիթ տուաւ անոր։ Եզրափակելով Իւզպաշեան յայտնեց, որ հայ եւ սուրիացի ժողովուրդները նոյն թշնամիին ծաւալապաշտական նկրտումներուն դէմ կը պայքարին ու պիտի շարունակեն պայքարիլ մինչեւ որ իրականացնեն իրենց անկատար տենչերը: Ան երախտագիտական խօսք ուղղեց Սուրիոյ նախագահ տոքթ. Պաշշար ալ Ասատին՝ հայ համայնքին դերն ու մասնակցութիւնը բարձրօրէն գնահատելուն եւ անոր զօրավիգ կանգնելուն համար:

Օրուան բանախօս ՀՅԴ Հայաստանի Գերագոյն Մարմինի անդամ ընկ. Արթուր Ղազարեան ակնարկ մը նետեց ՀՅԴ հիմնադրութեան  ու պատմութեան բոլոր փուլերուն վրայ,  դիտել տալով որ ՀՅ Դաշնակցութիւնը հայոց հողին համար պայքարի տարիներուն ծնունդ առաւ եւ մղուեցաւ պայքարի՝ յանուն հայ հողին եւ հայ մարդուն։

Ապա ան անդրադարձաւ Հայաստանի մէջ Դաշնակցութեան գործունէութեան, տարբեր իշխանութիւններու շրջանին թէ՛ որպէս ընդդիմադիր եւ թէ որպէս Համախոհական կառավարութեան անդամ, լուսարձակի տակ առաւ ՀՅԴ-ի ջանքերով իրականացած սահմանադրական փոփոխութիւնները, հայ-թրքական արձանագրութիւններու ստորագրման մերժումը, երկիրի ղեկավարման  համակարգը խորհրդարանական դարձնելու ուղղուած ջանքերը, Արցախի եւ Հայ Դատի ուղղութեամբ Դաշնակցութեան մղած պայքարը  եւ այլն:

Բանախօսը ողջունեց հալէպահայ դիմացկուն գաղութը, դիտել տալով, որ Հայաստան տեղափոխուած սուրիահայեր նոր մշակոյթ բերին երկրին, ապա  կոչ ուղղեց հալէպահայութեան պահպանել իր կազմակերպ կեանքն ու ազգային առողջ գիտակցութիւնը, գործել նոյն խանդավառութեամբ ու ազգային արժէքներու հաւատարմութեամբ ու լծուիլ աշխատանքի՝ վերականգնելու հեքիաթային, հրաշք Հալէպը։ (Բանախօսութիւնը ամբողջութեամբ տեսնել «Գանձասար»ի այս համարի 4-րդ եւ 5-րդ էջերուն վրայ):

Աւարտին Բերիոյ Հայոց Թեմի Առաջնորդին խօսքը ընթերցեց Տէր Տաթեւ Աւագ Քահանայ Միքայէլեան:  Սրբազան հայրը շնորհաւորելով Դաշնակցութեան 128-ամեակը դիտել կու տար որ «ՀՅԴ 128-ամեակին տեղի ունեցող, աւանդութիւն դարձած հանդիսութիւնները որքան որ արդար ուրախութեան գեղեցիկ առիթներ են, նոյնքան եւ աւելի ինքնաքննութեան ու ինքնանորոգութեան միջոցներ են: Արդի ժամանակները արդիական մօտեցումներ, մարտավարութիւններ եւ ռազմավարութիւններ կը պահանջեն: Մեր ներկայ սերունդը պահելով ու մօտիկ թէ հեռաւոր անցեալին կապուած մնալով հանդերձ, նոր ու նորոգուող եւ այդ հանգամանքին մէջ նորոգող է, հետեւաբար՝ յուսադրող է: Անբաւարար է միմիայն յայտարարել թէ «Կը հաւատանք երիտասարդ նոր բացուող սերունդին», անհրաժեշտ է, նաեւ պարտաւոր ենք, վստահիլ անոնց կարողականութեան, իմացականութեան եւ նախաձեռնութեան ոգիին ու կամքին, ըստ այնմ նոյնպէս փոխանցել անոնց «լուրջ» կոչուած պարտականութիւններ, որպէսզի նորոգեն իրենց ու մեր կեանքը, կազմակերպութեանց եւ ազգին կեանքի ոճը, համայնքին ու հայրենիքին գոյերթի եղանակը, որպէսզի հայութիւնը կարենայ հաւաքաբար յաղթահարել իր դիմաց ծառացող բոլոր դժուարութիւնները, ու յաղթական դուրս գալ»: Ապա սրբազան հայրը 128-ամեակին առիթով շնորհաւորեց մեր ժողովուրդն ու Դաշնակցութիւնը այս առիթով ու գնահատեց ձեռարկը կազմակերպողները:

Ընթերցուեցան այս առիթով ուղղուած հալէպահայ կազմակերպութիւններու եւ միութիւններու շնորհաւորագրերը:

Հանդիսութիւնը փակուեցաւ ՀՅ Դաշնակցութեան «Մշակ բանուոր» քայլերգով։

Տօնակատարութիւնը սփռուեցաւ Ռատիօ Երազին կողմէ:

 

 

                                                                                                    Ցոլեր Ապաճեան

Share.

Comments are closed.