«ԾԱՆԻՐ ԶՔԵԶ»

0

2018 թուականը արդէն հասած է իր աւարտին։ Այս առիթով ակնարկ մը ուզեցի նետել անցեալիս վրայ՝ Ի՞նչ ըրի, ո՞ր գործերս կիսատ թողեցի եւ ո՞ր ուղղութեամբ պէտք է ընթանամ։ Պահ մը պէտք է մեր անձին հետ հաշուետուութեան նստինք, թէ մենք այս տարի մեր նպատակակէտին հասա՞նք, թէ ոչ։ Երբ անձս ինքնաքննութեան ենթարկեցի նկատեցի, թէ բազմաթիւ յաջողութիւններ արձանագրած եմ։ Օրինակ՝ առաջին դիրքը գրաւեցի հայերէնի եւ ընդհանուր նիւթերու պատուոյ ցանկին։ Մրցումի մեկնեցայ Պելառուսիա, ուր ծանօթացայ Սուրիոյ գերազանց աշակերտներուն։ Այս բոլորին կողքին ունեցայ լաւ ու վատ օրեր. հանդիպեցայ անձերու, որոնք կը նմանէին դաշնամուրի սպիտակ եւ սեւ ստեղնաշարերուն։ Անոնք միասնաբար կեանքի մեղեդի մը ստեղծեցին։ Այդ մեղեդին լսելով ըմբռնեցի անկեղծ մարդուն արժէքը։

Հիմա կþուզեմ նմանիլ այն փուչիկին, որ վեր-վեր կը թռչի անհոգ։ Յաջողութիւններուս շնորհիւ հասկցայ, որ յաղթանակի տիրանալը դժուար չէ, զայն պահելը դժուար է։

Յաջողութիւնները նման են այն ադամանդներուն, որոնք որքան ալ հարուածի ենթարկուին չեն կորսնցներ իրենց արժէքն ու փայլքը. ընդհակառակն. անոնք առաւել եւս կը գեղեցկանան։

Փափաքս է, որ 2019-ին այնքան զօրանամ, որ կարենամ սիրով ընդունիլ նոյնիսկ զիս նեղացնողները։ Կը փորձեմ նմանիլ զուլալ ջուրի, որուն մէջ երբ քար մը նետես, երբեք հետք չի ձգեր, իր խորութեան մէջ կը սուզէ զինք ու ինք կը շարունակէ իր ուղին։

Կը խնդրեմ Աստուծմէ, որ այս տարի ալ օժտուիմ իմաստութեամբ, որ կարենամ նուաճել բարձր դիրքեր եւ հանդիպիլ հաճելի անակնկալներու։

Աննա Սաղպազարեան

Ը. կարգ

Ազգ. Քարէն Եփփէ Ճեմարան

Share.

Leave A Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.