ՄԱՐԶԱԿԱՆ ԴԷՄՔԵՐ. ԵՐԻՏԱՍԱՐԴ ՄԱՐԶԻԿԻ ՄԸ ՕՐԻՆԱԿԸ

0

Նժդեհ Չամսաքեանի երէց եղբայրներն ու անոնց ընկերը փոքր տարիքէն պասքեթպոլի հանդէպ յատուկ հետաքրքրութիւն ու սէր սերմանած էին իր մէջ: Անոնք կը քաջալերէին զինք իրենց ընկերակցելու եւ պասքեթ խաղալու։ Ու այսպէս, երբ Նժդեհ փոքր էր տակաւին, սկսաւ ՀՄԸՄ-ի դաշտ յաճախել՝ յուսալով որ երէց խաղցողներէն մէկը կը բացակայէր այդ օրը եւ խաղալու առիթ կ’ընծայուէր իրեն։ 16 տարեկանին, երբ Նժդեհ իր տարիքային բաժանմունքի խումբին լաւագոյն խաղցողներէն էր արդէն, մարզիչը զինք հրաւիրեց ՀՄԸՄ-ի առաջին խումբ: Իր առաջին մասնակցութեամբ իսկ Նժդեհ արձանագրեց 22 կէտ։ Այդ օրը անկիւնադարձային եղաւ Նժդեհի մարզական կեանքին մէջ: Օրըստօրէ պասքեթի խաղին հանդէպ իր սէրը բազմապատկուեցաւ ու զինք յաւելեալ մասնագիտացումի մղեց։ Նժդեհ պաքալորիայի տարին դադրեցաւ փորձերու յաճախելէ, որպէսզի կեդրոնանայ դասերուն վրայ եւ ուսման մէջ եւս ապագայ ունենայ: Տարի մը վերջ, երբ պասքեթի դաշտ վերադարձաւ, արդէն որոշում գոյացուցած էր դառնալու ՀՄԸՄ-ական մասնագէտ պասքեթպոլիստ։ Նժդեհ մեր զրոյցին ընթացքին դիտել տուաւ, որ Սուրիոյ տագնապը բացասական ազդեցութիւն չթողուց ՀՄԸՄ-ի մարզիկներուն կամքին ու կորովին վրայ: Ընդհակառակն, անոնք աւելի վճռակամ դարձան պահելու ՀՄԸՄ-ի պասքեթի խումբը ու բարձրացնելու անոր համբաւը։ Նժդեհ կարեւոր համարեց նաեւ ՀՄԸՄ-ի խաղցողներուն համերաշխութիւնը, եւ խումբին բոլոր յաղթանակները վերագրեց խաղցողներուն միջեւ եղբայրական սիրոյն ու ամրակուռ կապին: Խումբը իրենց երկրորդ ընտանիքը դարձած էր։
Նժդեհ երիտասարդներուն կեանքին մէջ մարզանքը շատ կարեւոր կը համարէ, որովհետեւ ան մարզիկները հեռու կը պահէ շատ մը վատ սովորութիւններէ, ծխախոտէ, խմիչքէ եւ կը զօրացնէ անոնց կամքն ու ապագան կերտելու վճռակամութիւնը։ Նժդեհին օրերը միայն պասքեթի խաղերով չեն յագեցած: Ան աւարտած է Հալէպի պետական համալսարանի քիմիագիտութեան ճիւղը, այժմ կը ծրագրէ կատարելագործել իր բարձրագոյն ուսումը՝ տիրանալու դոկտորի կոչումին: Նժդեհ ուսուցչական պաշտօն ալ կը վարէ Լ. Նաճարեան Գալուստ-Կիւլպէնկեան Կ. վարժարանէն ներս դասաւանդելով քիմիագիտութիւն ։
Եռանդուն այս մարզիկը ջերմօրէն կապուած է Հալէպին: Ան կը շեշտէ, որ թէեւ առիթներ ունեցած է ճամբորդելու, սակայն չէ լքած Հալէպը: Ան կը նախընտրէ ընտանիքին հետ այստեղ ապրիլ, քանի որ հալէպահայ համայնքի ընկերային կեանքը շատ մեծ նշանակութիւն ունի իրեն համար։ Մեր մարզիկը Հալէպի համալսարանի մթնոլորտն ու ուսումնառութեան մակարդակը բարձրօրէն կը գնահատէ: Ահա թէ ինչո՛ւ ան որոշած է մասնագիտանալ Հալէպի համալսարանէն ներս: Նժդեհին վկայութեամբ, այլ երկիրներ ուսանելու մեկնած իր ընկերները երբ կը զրուցեն իրեն հետ, կը շեշտեն Հալէպի համալսարանին ջամբած բարձրորակ ուսումը եւ ուսումնառութեան գիտական բարձր մակարդակը պահելու խստապահանջութիւնը։
Նժդեհ մեծ սէր կը տածէ նաեւ Հայաստանի ու մանաւանդ Երեւանի հանդէպ: 2009-ին, երբ համահայկական խաղերուն մասնակցելու համար կը մեկնի Երեւան, յատկանշական օրեր կ’ապրի այնտեղ: Նժդեհ մասնաւորապէս կը յիշէ այն վայրկեանները, երբ առաջին անգամ յուզուած կը կանգնի Երեւանի Հանրապետութեան հրապարակին վրայ ու կ’ապրի անկախ հայրենիք ունենալու անբացատրելի հպարտութիւնը։
Պարտաճանաչ այս մարզիկը իր հետ մշտապէս կը կրէ երկու ցուցակ, առաջինը դպրոցի իր դասապահերու դասացոյցն է, իսկ երկրորդը՝ անձնական աշխատանքին ու մարզանքի ժամերուն ցուցակը:
Նժդեհ երբ սկսած է դասաւանդել, ունեցած է իրմէ ընդամէնը վեց տարի փոքր աշակերտներ: Այս իսկ պատճառով աշակերտները զինք կը համարէին իրենց մեծ եղբայրը, ոչ թէ սովորական ուսուցիչը։ Ան մեծ ոգեւորութեամբ կը հետեւի իր աշակերտներու ընթացքին, զիրենք համարելով իր ընկերները, կը հպարտանայ անոնց ուսումնական փայլուն արդիւնքներով։ Կարգ մը աշակերտներու համար Նժդեհ թէ՛ պասքեթի մարզիչ է, թէ՛ ուսուցիչ: Ահա թէ ինչո՛ւ անոնք յաճախ կը շուարին քո՞չ կանչեն զինք, թէ՝ պարոն:
Հալէպահայ օրինակելի այս երիտասարդը օրուան ընթացքին ոչ մէկ վայրկեան կը կորսնցնէ սորվելու, աշխատելու, մարզուելու եւ կերտելու իր ապագան։

Պատրաստեց
Պետիկ Աշոտեան

Share.

Leave A Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.