ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ ՏՕՆԱԿԱՏԱՐՈՒԹԻՒՆԸ ՔԵՍԱՊԻ ՄԷՋ

0

Համայն հայութեան համար աւանդութիւն դարձած Վարդանանց տօնակատարութիւնը այս տարի եւս Քեսապի մէջ արժանավայել հանդիսութեամբ մը յիշատակուեցաւ, նախաձեռնութեամբ եւ կազմակերպութեամբ Քեսապի երեք համայնքներուն, Հինգշաբթի, 28 Փետրուար 2019-ի միջօրէի ժամը 12:00-ին, յետ Սուրբ եւ Անմահ Պատարագին, Ս. Աստուածածին եկեղեցիէն ներս:

«Նորահրաշ Պսակաւոր » շարականի երգեցողութենէն ետք, օրուան հանդիսավար երէցկին Սեդա Զերենցեան հրաւիրեց Հոգեշնորհ Հայր Նարեկ Լուիսեանը՝ արտասանելու բացման խօսքը:

Ան ողջունելէ ետք ներկաները, ներկայացուց Վարդանանց ճակատամարտին խորհուրդը եւ հիմնական երկու պատճառները՝ հայրենիքին եւ կրօնքին պաշտպանութիւնը, ապա ըսաւ.«Սոյն ճակատամարտով քրիստոնէութիւնը նուիրագործուեցաւ հայոց լեռնաշխարհին մէջ եւ շաղկապող օղակ մը հանդիսացաւ 5-րդ եւ 21-րդ դարու հայ ստեղծագործ մարդոց միջեւ: Եթէ Վարդանանցով հայ ժողովուրդը արժանացաւ գոյատեւելու իրաւունքին, ապա Սարդարապատով հիմը դրուեցաւ արդի հայ պետականութեան: Եթէ Սարդարապատով հայ ժողովուրդը արժանացաւ գոյատեւելու իրաւունքին, ապա Շուշիով նուաճեց արժանապատուութիւնը՝ մուտք գործելու համամարդկային հասարակութեան մէջ, որպէս լիրաւ եւ արժանապատիւ ժողովուրդ»: Ան իր խօսքը եզրափակեց ըսելով. « Փառ՜ք Վարդանանց հերոսամարտի դիւցազներուն: Փառ՜ք հաւատքի եւ հայրենիքի սուրբ խորաններուն իրենց կեանքը նուիրաբերած իմացեալ կեանքի կերտիչներուն: Փառ՜ք ու պատիւ մեր նորօրեայ հպարտ, ազատ եւ անկախ Հայաստանի, Ղարաբաղի , Վարդանի ժառանգորդ ազատութեան հայ կերտիչներուն եւ զինուորներուն: Քաջն Վարդան Մամիկոնեանի եւ Ղեւոնդ երէցի Հաւատքն ու հայրենասիրութիւնը կը տրոփեն իւրաքանչիւր հայու սրտին եւ հոգւոյն մէջ: Հայ ժողովուրդը դարերու դիմաց դարեր կը մաշեցնէ, սակայն ինք կը մնայ անմաշ եւ անմահ, Վարդանի նման միշտ քաջ կ՛երթայ միշտ յառաջ»:

Գեղարուեստական յայտագիրը ներկայացուեցաւ երկու բաժինով: Առաջին բաժինը կ՛ընդգրկէր մեներգ՝ «Հաւատքս Չեմ Մոռանայ» Քեսապի հայ Աւետարանական Նահատակաց վարժարանէն աշակերտուհիի մը կատարողութեամբ։ Վահան Թէքէեանի «Վարդանանք»ը Քեսապի Հայ կաթողիկէ Բարեյուսոյ վարժարանի աշակերտները խմբային արտասանութեամբ ներկայացուցին։ Ս. Աստուածածին եկեղեցւոյ դպրաց դասը հրամցուց հետեւեալ խմբային երգերը՝ «Գողթն քնարք» եւ «Երգ Մեռնող Հայրենասէրի»։

Բանախօսութենէն ետք, Ս. Աստուածածին եկեղեցւոյ կիրակնօրեայ դպրոցին կողմէ ներկայացուեցաւ հետեւեալ շարականը եւ խմբերգը՝ «Արեգակն Արդարութեան», «Մենք Քաջ Վարդանի Տոհմէն Ենք»։

Վերապատուելի Սամուէլ Պաքքալեանի «Վարդան» խորագիրով քերթուածը ասմունքեց Քեսապի հայ Աւետարանական Նահատակաց վարժարանէն աշակերտուհի մը, ապա ներկայացուեցան «Կարմիր Կակաչները» եւ «Տէր Աստուած» խմբային երգերը:

Օրուան բանախօսն էր Ս. Աստուածածին եկեղեցւոյ հոգեւոր հովիւ՝ Տէր Նարեկ Քհնյ. Զերենցեան:

Ան մանրամասնօրէն յիշեց Վարդանանց ճակատամարտի պատմական իրադարձութիւններն ու դէպքերը, ապա եզրափակելով ըսաւ. «Վարդանանք նահատակ հերոսները այսօր անգամ մը եւս կը տողանցեն մեր առջեւ, անկախութեան դրօշը պարզած, մեզ զգաստութեան հրաւիրելով, անգամ մը եւս առիթ ընծայելով այս դժուարին ու նեղ օրերուն, որ մեր ձայնն ալ միացնենք իրենց եւ ըսենք «Ոչ ոք կրնայ խախտել մեզ այս հաւատքէն, ոչ հրեշտակները եւ ոչ մարդիկ, ոչ սուրը եւ ոչ հուրը, ոչ ջուրը եւ ոչ ալ որեւէ այլ դառն հարուած», որոնց ենթակայ ենք գրեթէ ամէն օր Սփիւռքի մէջ: Մենք որպէս ձեր հետեւորդները կառչած պիտի մնանք մեր հաւատքին, եկեղեցիին եւ մշակոյթին, որովհետեւ անոնցմով է որ պիտի գոյատեւենք եւ որպէս ազգ ճանչցուինք»:

Փակման խօսքով հանդէս եկաւ պատուելի Ժիրայր Ղազարեան, որ իր խօսքը սկսաւ յայտնելով, թէ երբ որեւէ մէկուն հարց տրուի, թէ ի՞նչ է Վարդանանքին պատմութիւնը, կամ եթէ օտարի մը պիտի ներկայացնես այս հոգեւոր ու ազգային պատմական տեղեկութիւնները` պատմելէ ետք ճակատամարտին մասին ինքնավստահօրէն կ’ըսե՞ս, որ ֆիզիքապէս պարտութիւն մըն էր, բայց հաւատքի յաղթութիւն մըն էր Վարդանանքը:

«Քրիստոնէութիւնը այնքան մղիչ ճշմարտութիւն եւ ուժ է, որ եթէ չհասկնաս անոր խորքը ու պաշտելի առարկան՝ տիեզերքի Արարիչը, չճանչնաս, այսօր, ինչպէս նաեւ գալիք բոլոր օրերուն մէջ, պիտի չհասկնաս ոչ միայն վարդանանքին իմաստը, այլ նաեւ մնացած բոլոր պայքարներուն իմաստը, որոնց մէջ հաւատքի եւ սկզբունքի գաղափարները կան։ Փետրուարեան ապստամբութիւնը, Հայրենիքի ազատ ու անկախ ըլլալը, ինչպէս նաեւ արցախեան պահանջատիրութիւնը կարելի չէ հասկնալ եւ անոնց համար պայքարիլ, եթէ Հաւատքը եւ հաւատարմութիւնը մեր նկարագիրին մէջ չեն ամրապնդուած», ըսաւ ան ու աւելցուց. «Առանց հաւատքի եւ հաւատարմութեան ո՛չ հայութիւնդ կրնաս վայելել, ոչ ալ մնացեալ դրական յատկանիշներդ՝ բարեկամութիւն, մշակոյթ, ընկերոթիւն, ընտանիք եւ Եկեղեցի։ Հայ Քրիստոնեայ չես կրնար ըլլալ առանց հաւատքի։ Եթէ անհաւատ հայ ես, ուրեմն ո՛չ հաւատարիմ ես սուրբերուն, ո՛չ հողին, ո՛չ ֆետայիին, ո՛չ ընտանիքին, ոչ ալ եկեղեցիին»։

Հանդիսութիւնը իր աւարտին հասաւ Տէր Հօր «Պահպանիչ» եւ «Տէրունական» աղօթքներով, ապա ժողովուրդը միասնաբար երգեց «Կիլիկիա» մաղթերգը:

Թղթակից

Share.

Leave A Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.