ԿՍՄԻԹ. ՈՉ ՄԷԿ ՏԱՐԲԵՐՈՒԹԻՒՆ

0

Ոչ մէկ տարբերութիւն գոյութիւն ունի եղեր կեղծ ու անկեղծ խօսքին, առանց հաւատքի ու հաւատքով կատարուած ամէնէն աննշան գործին միջեւ իսկ:

Հաւանաբար ոմանք իրաւունք ալ ունին այդպէս մտածելու… Ո՞վ եւ ինչո՞ւ պիտի տեսնէ այդ աննշան ու անկարեւոր տարբերութիւնը: Ի՞նչ արժէք ունի այդ տարբերութիւնը տեսնել կամ չտեսնելը ընդհանրապէս, երբ տիրողը կեղծիքն ու անհաւատ գործելու եղանակն է ամէնուրեք:

Կեղծ ծաղիկներով ալ գարուն կու գայ… ինչո՞ւ չգայ, երբ հողը մշակողը կայ, շինծու ծաղիկներն ալ կը մխրճուին հողին մէջ ու անցորդներուն այնքան մը սիրուն կը թուին, որ բնական եւ բուրումնաւէտ ծաղիկներուն դերն ալ կրնան կատարել: Ի՞նչ փոյթ եթէ գարունն ալ կեղծ ըլլայ, կեղծը աւելի երկար կը դիմանայ, չի սպառիր, չի ընկճուիր, հոգի չունի, որ շիջի ընդհանրապէս, քարացած էութիւն մըն է վերիվարոյ:

Կեղծ ու շինծու ըլլալը տարանցիկ ալ է՝ անձէ-անձ կայծակնային արագութեամբ փոխանցուող վարակ մը: Աչք մը նետեցէք ձեր շուրջը ու պիտի տեսնէք…

Շինծու հրապարակախօսներ. այսպիսիները բեմին վրայ կը գոռան, ազգին ու լեզուին հաւատարիմ մնալու մասին ճառեր կ’արտասանեն, պատանի հոգիներ կը յուզեն, բայց բեմէն իջնելով բոլորովին այլ մարդ կը դառնան, մողէզի նման մորթ կը փոխեն: Ի՞նչ ա՜զգ, ի՞նչ լեզո՜ւ… ասոնք վերացական եզրեր են իրենց համար, ի՞նչ կապ ունին համբաւին ու շահին հետ:

Շինծու գրողներ. գրել տուող ու գրութեան տակ ստորագրութիւն նետողներ, հոսկէ- հոնկէ ընդօրինակելով տողերը քով-քովի, տակ-տակի շարող ու յօդուած սարքողներ եւ զանոնք ոմանց կուլ տուողներ:

Շինծու վարչականներ. ժողովի գացող-եկող ու ոչ մէկ հարց լուծող, տակաւին նոր հարցեր ալ յարուցանող ժողովականներ: Երթալ գալն ալ նպատակ է վերջապէս, ներկայութիւն արձանագրել է: Արդիւնքը զո՞վ կը հետաքրքրէ:

Վախազդու մեծեր, որոնց համար ժպիտը մանկութեան խաղալիքին համազօր արժէք մըն է, մանկութեան օրերուն մէջ թաղուած, առյաւէտ կորած: Այսպիսիները իրենց մանկութեան հետ սիրելու եւ սիրուելու, համոզելու եւ համոզուելու մարդկային ամէնէն աղուոր բարեմասնութիւններն ալ կորսնցուցեր են: Վախցնելով, սպառնալով անխօս, անլեզու  հետեւորդներ կ’ուզեն ունենալ պարզապէս:

Շինծու լրագրողներ. ճիշդն ու սխալը, վաւերականն ու անվաւերը իրարու խառնող, ուռուցիկ վերնագիր մըն ալ ընտրելով տրամաբանութենէ զուրկ ընթերցողներու ուշադրութիւնը գրաւող խօսքի վարպետներ, լրատուական դաշտը առուծախի վերածողներ:

Այս շինծուները, յաճախ ալ  օժտուած են բախտով, այնքան մը որ իրենց միջավայրին պարծանքն իսկ կրնան դառնալ օր մը… չզարմանաք:

Չփորձէք սակայն այսպիսիներուն մէջ որոնել արժէքն ու արժանին: Արժէքն ու արժանին երեւելի են ու յստակ:

Փշակն

Share.

Leave A Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.