ԸՆԿԵՐԸ

0

Եթէ պրպտենք ընկեր բառին իմաստը, տասնեակ հոմանիշներ կը գտնենք՝ մտերիմ, սրտակից, բարեկամ, համախոհ, համանման եւ այլն։ Իսկ եթէ ակնարկ մը նետենք Արարիչի ստեղծագործութեան, կը տեսնենք, որ Աստուած Ադամը ստեղծելէ ետք ստեղծեց Եւան, որպէս անոր համախոհ եւ սրտակից։
Հետագային, քարէ դարուն, մարդիկ միասնաբա՛ր ապրեցան քարայրներու մէջ։ Անոնք միասին մտածեցին, ձեռնարկեցին եւ հետզհետէ բարելաւեցին իրենց կեանքը։
Անդին, բնութեան բոլոր շնչաւոր էակները կը տեսնենք իրենց նմաններուն հետ, Թռչունը՝ իր երամին, ոչխարը՝ իր հօտին, ձին՝ իր երամակին եւ այսպէս…։
Հետեւաբար մարդը, որ Աստուծոյ ստեղծածներուն կատարելագոյնն է իր խելքով եւ իմացութեամբ, առանձին չի կրնար ապրիլ։
Հաւատալով մեր կեանքին մէջ ընկերոջ եւ ընկերութեան անհրաժեշտութեան, պէտք է գիտնանք, թէ որո՞ւ հետ կþընկերանանք, որովհետեւ լաւ ընկերը մարդուն արժէքը կը բարձրացնէ, իսկ վատը՝ հակառակը։ Ի զուր չէ ըսուած. «Ըսէ ո՞վ է ընկերդ, որ ըսեմ քու ով ըլլալդ»։
Արդ, առողջ եւ անսասան ընկերները պէտք է ըլլան անկեղծ, զոհուող, գիտակից եւ անաչառ, որպէսզի անկաշկանդ բարձրանան եւ բարձրացնեն զիրար։ Այսպիսով անոնք օրինակ կը ծառայեն շատերուն ու կը նպաստեն իրենց միջավայրի զարգացումին։

Սիրվի Յովակիմեան
Ազգ. Քարէն Եփփէ Ճեմարան
ԺԱ. կարգ

Share.

Leave A Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.