ՍԻՐՈՅ ՏՕՆ

0

Ընկեր մը ունիմ, որ երբեք «Սիրոյ օր» չէ տօնած: Այս ընկերս իր ամբողջ կեանքի ընթացքին տօնած է ՍԷՐԸ. սիրած է իր ընկերները՝ տղայ թէ աղջիկ, սիրահարարուելով՝ սիրած եւ ամուսնացած է ու սիրած է իր ընտանիքը, իր կեանքի ընկերն ու զաւակները՝ սիրելով բոլոր ընտանիքներու մայրերը, հայրերն ու զաւակները:

Այս ընկերս սիրած է իր մօտիկներն ու իրմէ հեռու կանգնածները. Սիրած է իր հակառակորդներն ու թշնամիները:

Այս ընկերս մարդիկը սիրած է աւելի քան իր անձը, որովհետեւ ան իր անձը ամենաքիչը սիրած է:

Այս ընկերս չէ զղջացած իր սիրոյն համար՝ հակառակ սիրոյ պատճառաւ կրած իր տառապանքներուն, չէ յուսահատած, շարունակած է սիրել բոլորը, որովհետեւ գիտակցաբար սիրած է, գիտնալով որ յաճախ սէրը սիրով չի փոխադարձուիր:

Այս ընկերս իր գոյութեան իմաստը կը գտնէ մարդկային սիրոյ մէջ, սէր որ մարդը կը դարձնէ տիեզերքին տէրը, ծառան, այն հիւլէն որմով տիեզերքի գոյութիւնը իմաստ կ’ունենայ՝ որուն միջոցաւ արեւ կ’ըլլայ Արեւ, լուսինը՝ Լուսին, աստղերը՝ Աստղեր:

Այս ընկերս կը շարունակէ սիրել բոլորը, այս ընկերոջս կեանքը համակ սէր է:

Այս ընկերոջս կեանքը ՍԷՐ է, սէրը՝ ԿԵԱՆՔ:

Այս ընկերս երբեք «Սիրոյ օր» չէ տօնած: Այս ընկերս իր ամբողջ կեանքին ընթացքին տօնած եւ ապրած է ՍԷՐԸ

Մանուէլ Քէշիշեան

Share.

About Author

Leave A Reply