ԽՄԲԱԳՐԱԿԱՆ՝ Փետրուար Դ./2017  Ռազմական Եւ Դիւանագիտական Զուգահեռ Մարտնչումով

0

Ազգային մեր տօներու նշումը յաղթանակներով հպարտանալու կամ աւանդոյթներ յարգելու ձեւականութեան տուրք տալ չի նշանակեր:

Այդպիսի տօներու նշումը անոնց խորհուրդը լուսարձակի տակ պահելու, ժամանակակից մեր պարտաւորութիւններուն հետ առնչելու եւ մանաւանդ նորահաս սերունդները ազգային տիպարներու օրինակով դաստիարակելու, անոնց մօտ ազգային գիտակցութեան եւ հպարտութեան զգացումը վառ պահելու կոչուած նպատակային աշխատանք է:

Վարդանանցը մէկն է այդ պատգամաբեր տօներէն: Վարդանանց պատերազմի նշումը մեր ինքնութեան համար մղուած պայքարի ջահին փոխանցումն է սերունդէ սերունդ: Փաստօրէն Վարդանանցը լոկ կրօնական դիմագիծի պահպանման համար մղուած պատերազմ չէր, այլ մեր ազգային ինքնութեան, մեր տեսակին, մեր մշակոյթին ու մեր քաղաքակրթութեան պահպանման պատերազմ:

Այդպիսի պատերազմները կը շարունակուին մեր օրերուն  եւս, սակայն մեր ինքնութեան այս անգամ չեն սպառնար փիղերն ու նետերը, մեզ կը սպառնան այլ վտանգներ՝ համաշխարհայնացման վտանգ, ձուլումի վտանգ, հայ եկեղեցւոյ պայծառ դիմագիծը աղաւաղել փորձող աղանդաւորական շարժումներու վտանգ, արցախեան ճակատի վրայ՝ ատրպէյճանական ռազմական եւ ապատեղեկատուական վտանգ, թրքական սահմանին վրայ՝ պատմական մեր իրաւունքներու ոտնահարման վտանգ, մեր փոքրիկ հայրենիքն ու անսասան Արցախը շրջափակելով անոր յառաջընթացը խափանելու վտանգ: Այլ խօսքով՝ մեր ինքնութեան պաշտպանման մարտահրաւէրը Վարդանանցէն մինչեւ մեր օրերը կը հնչէ նոյն ուժականութեամբ, նոյն ահազանգով:

Ահա թէ ինչո՛ւ մեր ազգային տօներուն մէջ հայ ինքնութեան եւ հայրենի հողի պահպանման կարմիր գիծը կը շարունակէ բարացուցական իր ներկայութիւնը:

Վարդանանցը քաղաքական պատգամ ունի նաեւ: Պատգամ որ կը յուշէ, թէ հայկական պետականութիւնը,  հայրենիքը կարելի չէ պաշտպանել առանց կռուելու, միաժամանակ սակայն առանց դիւանագիտութեան: Այս երկուքին զուգահեռ ընթացքն է, որ անսասան պիտի պահէ մեր հայրենիքը:

Միթէ՞ այս ուղերձները Վարդանանցի հերոսներուն ու դիւանագէտներուն ճամբով չեն փոխանցուած մեզի:

Հերոսներ, որոնք  անհաւասար պատերազմի մէջ սխրանքներ գործեցին: Հերոսներ, որոնք դիմեցին դիւանագիտութեան՝ խաղաղութիւն  հաստատելու, կրօնքներու համակեցութիւնը կարեւորելու:  Պաշտպանական եւ դիւանագիտական համակարգերու զուգահեռ ընթացք, միասնականութիւն՝ հոգեւոր եւ քաղաքական դէմքերու ու ողջ  ժողովուրդի:  Այլապէս ինչպէ՞ս կարելի էր  յանդգնիլ գերակշռող ուժի դէմ անզիջող կեցուածք ունենալու  ու Աւարայրներ կերտելու:

Ժամանակակից  այսպիսի խորհուրդներու ամբողջականութեամբ կը ներկայանայ Վարդանանց պատերազմը՝ բռնապետութեան դէմ հայ ժողովուրդի ազատագրական պայքարի, ազգային ինքնուրոյնութեան եւ աննկուն կամքի դրսեւորման ամէնէն դիւցազնական էջերէն մէկը, որ պիտի շարունակէ ոգեշնչել մեր սերունդները:

«Գ.»

Share.

About Author

Leave A Reply