ԽՄԲԱԳՐԱԿԱՆ՝ Մայիս Բ./2017 Ազատագրուած Բերդաքաղաքը Եւ Մեր Յանձնառութիւնը

0

Հայ մշա­կոյ­թի օր­րա­նի` Շուշիի ազա­տագ­րու­թիւնը հայ ազա­տա­մար­տիկ­նե­րու արիու­թեան եւ մար­տա­կան հնա­րամ­տու­թեան ար­դիւնքն էր: Մեր ժո­ղո­վուր­դի զա­ւակ­նե­րը եր­կար տա­րի­ներ փայ­փա­յե­ցին հայ­րե­նի հո­ղը ազա­տագ­րե­լու երա­զը ու պա­տեհ առի­թին մար­տի դաշտ նետ­ուե­ցան, զի­րենք թիւով ու զի­նամ­թեր­քով գե­րակշ­ռող բա­նա­կին դէմ կռ­ուե­լով: Անոնք Նի­կոլ Դու­մա­նի պատ­գա­մով յա­ռա­ջա­ցան ու հնա­րե­ցին այն­պի­սի զէն­քեր, որոնց­մով անակն­կա­լի բե­րին թշ­նա­մին: Ռազ­մա­վա­րա­կան դիրք վա­յե­լող Շու­շի բեր­դա­քա­ղա­քը ազա­տագր­ուե­ցաւ ու վերջ գտաւ Շուշի­էն Ստե­փա­նա­կեր­տի ու յա­րա­կից գիւ­ղե­րու հր­թի­ռա­կոծ­ման ազեր­ի­ա­կան վտան­գը:

Շուշիի ազա­տագ­րու­թեամբ հա­յու­թիւնը հո­գե­փո­խու­թիւն ապ­րե­ցաւ: Ամ­րագր­ուե­ցաւ սե­փա­կան ու­ժե­րով թշ­նամի­ին յաղ­թե­լու հա­ւատ­քը:

Հայ վիշ­տի եր­գի­չին` Ահա­րոն­եա­նին փա­փա­քը իրա­կա­նա­ցաւ ու երբ ազա­տու­թիւնը մեր հայ­րե­նի­քին դու­ռը թա­կեց, ղա­րա­բաղ­ցի, երե­ւան­ցի, պարս­կա­հայ, ռու­սա­հայ չգ­տաւ այս ան­գամ, ՀԱՅ գտաւ միայն… Ազա­տու­թիւնը մուտք գոր­ծեց Ար­ցախ ու   չհե­ռա­ցաւ:

Շուշիի ազա­տագ­րու­թեամբ մեր ժո­ղո­վուր­դը ան­գամ մըն ալ հաս­տա­տեց Քրիս­տա­փո­րի այն խօս­քը, թէ կռիւի մէջ միայն կր­նաս գտ­նել իրա­ւունքդ: Ու ար­ցա­խա­հա­յու­թիւնը տի­րա­ցաւ ինք­նո­րոշ­ման իր իրա­ւուն­քին` հա­մայն աշ­խար­հին ու­շադ­րու­թիւնը հրա­ւի­րե­լով ար­ցախ­եան հիմ­նա­հար­ցի էու­թեան վրայ:

9 Մա­յի­սը յայ­տա­րար­ուե­ցաւ Շուշիի Ազա­տագ­րու­թեան Օր:

Շուշիի ազա­տագ­րու­թիւնը յա­ջո­ղու­թեամբ պսա­կող ազա­տա­մար­տիկ­նե­րուն ազ­գա­յին հե­րո­սի կո­չում տր­ուե­ցաւ: Այս կո­չու­մը անոնց սխ­րանք­նե­րը գնա­հա­տե­լու նպա­տա­կով չէր տր­ուած միայն, այլ խի­զա­խու­թեան անոնց օրի­նա­կը նո­րա­հաս սե­րունդ­նե­րուն վա­րա­կիչ դարձ­նե­լու հա­մար նա­եւ:

Բո­լո­րիս յի­շո­ղու­թեան մէջ վառ կը մնայ այդ օրե­րուն մեր գա­ղու­թին մէջ տի­րող խան­դա­վա­ռու­թիւնը եւս: Երի­տա­սար­դու­թեան սր­տատ­րոփ սպա­սու­մը եւ Ար­ցա­խին զօ­րակ­ցե­լու պատ­րաս­տա­կա­մու­թիւնը:

Շուշիի յաղ­թա­նա­կին բերկ­րան­քը ապ­րող սփիւռ­քա­հայ երի­տա­սարդ­նե­րը Թա­թուլ Կր­պէ­եան­նե­րու, Մհեր Ջուլ­հաճ­եան­նե­րու շուն­չով տո­գոր­ուե­ցան ու նոր թափ տուին իրենց հա­յան­ուէր գոր­ծու­նէ­ու­թեան` ազ­գա­յին այդ ոգին փո­խան­ցե­լով սե­րուն­դէ սե­րունդ:

Ազ­գա­յին այդ շունչն էր որ կ՛ար­տա­ցո­լար Ար­ցա­խէն Հա­լէպ ու Սուր­իոյ պա­տե­րազ­մի տա­րի­նե­րուն գա­ղա­փա­րա­կան մի­եւ­նոյն այդ նե­րու­ժով հա­սակ առած երի­տա­սարդ­նե­րը կը նուիր­ուէ­ին հայ­կա­կան թա­ղե­րու ինք­նա­պաշտ­պա­նու­թեան նոյն­քան կա­րե­ւոր գոր­ծին:

Ար­ցա­խէն Սուր­իա եւ այ­լուր ազ­գա­յին իտ­է­ալ­նե­րով առաջ­նոր­դուող մեր երի­տա­սար­դու­թիւնը փաս­տօ­րէն վե­րած­ուած էր մէկ ու ան­բա­ժա­նե­լի ամ­բող­ջու­թեան մեր ժո­ղո­վուր­դի կեան­քին մէջ:

Այս ամ­բող­ջու­թեան ուղ­ղոր­դու­մը աւե­լի քան կա­րե­ւոր է այս օրե­րուն: Ազեր­ի­ա­կան եւ թր­քա­կան կող­մեր մեծ գու­մար­ներ կը մս­խեն Շուշիի ու ամ­բողջ Ար­ցա­խի հայ­կա­կան դի­մա­գի­ծը աղա­ւա­ղե­լու հա­մար:

Անոնք գոր­ծի կը լծեն կայ­քա­հէն­ներ, պատ­մու­թիւնը աղա­ւա­ղող զեղ­ծա­րար­ներ եւ այլն: Այս բո­լո­րին դի­մաց ան­բա­ժա­նե­լի այս ամ­բող­ջու­թիւնը` մեր երի­տա­սար­դու­թիւնը, կր­նանք վե­րա­ծել հա­ւա­քա­կան նպա­տակ­նե­րու ծա­ռա­յող մէկ ու մի­աս­նա­կան ու­ժի, եթէ ներգ­րա­ւենք զայն հայ­կա­կան շա­հե­րու հե­տապնդ­ման ամ­բող­ջա­կան գոր­ծու­նէ­ու­թեան մը դաշ­տին մէջ, ուր մէկ նպա­տա­կի պի­տի ծա­ռա­յեն զի­նուորն ու պատ­մա­բա­նը, դիւա­նա­գէտն ու մշա­կու­թա­յին գոր­ծի­չը, տն­տե­սա­գէտն ու լրագ­րո­ղը:

Ժո­ղով­ներն ու հա­մա­գու­մար­նե­րը այն­քան ար­դիւ­նա­ւէտ պի­տի չըլ­լան այս պա­րա­գա­յին որ­քան գործ­նա­կան ծրա­գիր­ներն ու աշ­խա­տան­քա­յին բա­ժա­նում­նե­րը:

Ու նպա­տա­կը մէկ պի­տի ըլ­լայ` Ար­ցախ աշ­խար­հի հզօ­րա­ցումն ու հայ­կա­կան շա­հե­րու պաշտ­պա­նու­թիւնը:

«Գ

Share.

About Author

Leave A Reply