Ես եագուպիացի եմ։ Կ՚ապրէի հոն, որ աշխարհի ամէնէն լաւ տեղն էր ինծի համար։ Գի՜ւղս. շատ կը սիրէի։ Կապուեր են  անոր  հետ բոլոր յիշատակներս։ Մեր դպրոցը, հայկական միջավայրը, եկեղեցիներուն զանգերուն ղօղանջները…։
Երբ առտու կ՚արթննայի՝ մայրս պատրաստած կ՚ըլլար համեղ նախաճաշը, որ բնութեան մէջ կը վայելէինք ընտանեօք։ Մօրս պատրաստած նախաճաշներուն անմոռանալի համը բերնիս է։ Մեր տան բակը, ուրկէ շատ յիշատակներ ունիմ, երբեք չեմ մոռնար։ Այս բոլորը ինծի համար թանկագին էին։
Բայց դժբախտաբար պատերազմի պատճառով մեր գեղեցիկ գիւղը գրաւուեցաւ։ Մենք փոխադրուեցանք Քեսապ։ Ան մեր գիւղին նման է՝ իր բնութեամբ եւ հայկական մթնոլորտով։ Հոն սկսայ դպրոց յաճախել, շատ ընկերներ ունեցայ։ Թէեւ հեռացած եմ Եագուպիայէն, բայց գիւղս սրտէս եւ մտքէս բնաւ չի հեռանար, չի հեռանար։
Հիմա Քեսապը դարձած է իմ հարազատ  գիւղը։ Ինքզինքս կը զգամ  իմ ծննդավայր գիւղին մէջ: Հոս ալ կ՚ապրիմ նոյն հայկական մեծ ընտանիքիս հետ։
ԺԱ. կարգ
Քեսապի Ազգ. Ուսումնասիրաց Միացեալ Ճեմարան
Մէյրի Պիթար