Քրոջական սէրը այն ազնիւ զգացումն է,որ ինչքան մեծնանք եւ բարձր դիրքերու հասնինք, մեզի հետ կը մեծնայ, եւ աւելի զօրաւոր կը դառնայ: Ոչ ոք կրնայ զայն մեզմէ խլել:
Ես բախտաւոր եմ, որովհետեւ Աստուած ինծի պարգեւած է երկու քոյր եւ եղբայր մը: Անոնք թանկագին են: Մեծ քոյր ըլլալը, քիչ մը ուրիշ է: Փոքր եղբայր-քոյրերուդ հանդէպ կ՚ունենաս մայրական զգացում, շռայլ սէր, գուրգուրանք եւ հոգածութիւն: Մեծ քոյրը՝ ընտանիքին «քուլիսներու ետի» մայրն է իր զոհողութիւններով եւ ծառայութիւններով: Ընտանիքին առաջին զաւակը ըլլալ նաեւ կը նշանակէ առաջին ուրախութիւնը ծնողքիդ եւ երբեմն զայն կ՚օգտագործես որպէս իշխանութեան խորհրդանիշ:
Ընկերուհիներս յաճախ ինծի երանի կու տան, որովհետեւ ես մեր տան մեծն եմ, բայց չէի հասկնար թէ ինչո՞ւ… մինչեւ այս տողերը գրելս:
Անդրադարձայ, թէ որքան կարեւոր էի եղբօրս եւ քոյրերուս համար, որոնք ինծի փոխադարձաբար կը սիրեն ու կը յարգեն մօր նման, իսկ դժուարութիւններու պարագային ինծի կը դիմեն: Ես ալ, իմ կարգին, զիրենք կը խնամեմ, կը պաշտպանեմ, կը խրատեմ ու կ՚օգնեմ, նաեւ իրենց վիճաբանութիւններուն կը միջամտեմ, հետեւաբար քաղցր պատասխանատուութիւն մը կը զգամ իրենց հանդէպ:
Իսկապէս երանելի եմ: Բոլոր անոնք, որոնք իրենցմէ փոքր քոյր եւ եղբայր ունին կը հասկնան ըսածս: Անհատի կեանքին մէջ հարազատ քրոջ եւ եղբօր ներկայութիւնը մեծ բախտաւորութիւն է: Անոնք մեր ապահով նեցուկն են:
Թ. կարգ
Ազգ. Ուսումնասիրաց Միացեալ Ճեմարան, Քեսապ
Շողիկ Գաթապեան